Friday, June 7, 2013

ကမ္းရိုးတန္းသြားေတာလား အပိုင္း(၂)

Photo Source - Google

ကဲေဘာ္ဒါတို ့အတြက္ အခ်ိန္မွီတင္ဆက္ေပးလိုက္တယ္
ဘ၀တူေဘာ္ဒါတို ့ခံစားခ်က္ေလးေတြလည္းမန္ ့ခဲ့အံုးေနာ္
စာေရးတဲ့လူအားရွိတာေပါ့ဗ်ာ...

ကြ်န္ေတာ္တို ့သေဘၤာဟာ အဂၤလိပ္ေခတ္က စစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ၿမဳပ္ထားတဲ့သေဘၤာအခြံကိုဆယ္ၿပီးဗမာ့နည္းဗမာ့ ဟန္နဲ ့ၿပန္တည္ေဆာက္ထားတဲ့သေဘၤာၿဖစ္ပါတယ္။ သေဘၤာရဲ့ေဘးနံရံေတြဟာ သံၿပားတစ္ၿပားနဲ ့တစ္ၿပားဆက္ထားတဲ့ေနရာမွာ ၀ရိန္ တိုက္ မဟုတ္ပဲ ရက္ပစ္ တိုက္ၿဖစ္ပါတယ္…။ သေဘၤာေလးနံရံေတြကိုၾကည့္ရင္သံၿပားဆက္ထားတဲ့ေနရာေတြမွာ ကြမ္းသီးလံုးႏွစ္စေလာက္ရွိတဲ့
ဘုသီးလံုးစီစီရီေလးေတြကိုေတြ ့ရတတ္ပါတယ္။ wheel ေခၚတပ္မထိန္းက ေတာ့ လွည္းဘီး အ၀ိုင္းေလာက္နီးနိးကိုၾကီးတာပါ..။ဟိုက္ဒေရာလစ္တိုက္ မဟုတ္ဘူး.။ crown type ေခၚ ၀င္ရိုးနဲ ့ဆံုလည္ မဟုတ္ဘူး .။ အ၀ိုင္းၾကီးရဲ့အလည္မွာ ခ်ိန္းၿပားအၾကီးၾကီးတပ္ထားၿပီး သေဘၤာတပ္မကိုဘယ္ညာဆြဲရတာပါ.။

သံလိုက္အိမ္ေၿမွာင္တစ္ခုကေတာ့ေကာင္းေကာင္းအလုပ္လုပ္ပါတယ္…။ဒါေလးေကာင္းေနတာကိုးက ေတာ္ေတာ္
ေက်းဇူးတင္ရမဲ့ပံုပါပဲဗ်ာ…။သေဘၤာက ပန္ကာႏွစ္လက္ အင္ဂ်င္ႏွစ္လံုး ညာဘက္တစ္လံုးက ၿမင္းေကာင္ေရပိုမ်ားေတာ့ သေဘၤာထြက္ၿပီဆိုရင္ ေလငန္းဆြဲေနတဲ့ေရာဂါသည္လို ဘယ္ဘက္ကိုေစာင္းငန္းေစာင္းငန္းနဲ ့ထြက္ပါတယ္….။

သေဘၤာဖြဲ ့စည္းပံုက ကုန္ေပါက္ႏွစ္ေပါက္ပါၿပီး တစ္ေပါက္ကို တန္ခ်ိန္ ၄၀၀ စုစုေပါင္း တန္ခ်ိန္ ၈၀၀ တင္ႏိုင္ၿပီးခိုးတင္မယ္ဆိုရင္ ၉၀၀ ေလာက္ဆန္ ့ပါတယ္..။ သေဘၤာအတြင္းပိုင္း စက္ခန္းအေပၚဘက္နားမွာ
ေမွာင္ခိုပစၥည္းခိုးတင္လို ့ရေအာင္ သခိုးေပါက္တစ္ေပါက္ရွိပါတယ္…။LCT လိုက္ဖူးတဲ့သူတိုင္းဒါကိုသိပါတယ္.။

အဲ့ဒီအေပါက္က တန္၅၀ ေလာက္အသာေလးဆန္ ့ပါတယ္.။ သေဘၤာကုန္ေပါက္ၾကီးရဲ့အလယ္မွာ တစ္တန္ခြဲေလာက္ရွိတဲ့ သစ္သားတန္းၾကီး ကန္ ့လန္ ့ခံထားပါတယ္။ အဲ့ဒီသစ္သားတန္းေပၚကို အလ်ားလိုက္
သစ္သားတံုးထူထူ အၿပားၾကီးေတြ အံ၀င္ခြင္က်ၿဖစ္ေအာင္လုပ္ထားၿပီး ကုန္ေပါက္အဖံုးအၿဖစ္ဆင္ထားတာပါ..။
ၿပီးမွ တာလပတ္ အုပ္ရပါတယ္..။ ကုန္ေပါက္ဖြင့္ၿပီဆိုရင္ တာလပတ္အရင္ၿဖဳတ္ ၿပီးရင္ သစ္သားၿပားေတြ မႏိုင့္တႏိုင္မ လက္မညွပ္ဖူးတဲ့လူ မရွိပါဘူး..။ လက္ညွပ္ဖူးတဲ့အၾကိမ္လည္းမေရတြက္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ..။
သစ္သားၿပားေတြကုန္သြားၿပီဆိုရင္အလည္မွာ ကန္ ့လန္ ့တန္းၾကီးတစ္တန္းက်န္ေသးတယ္…။
အဲ့ဒီကန္ ့လန္ ့တန္းၾကီးေပၚကို ေမ်ာက္တစ္ေကာင္လို တတ္ ေပါင္နဲ ့ညွပ္ ေၿခခ်င္းလိမ္ တမ္းကိုလက္နဲ ့ကိုင္
အလည္ကို တၿဖည္းၿဖည္းခ်င္း ေရႊ ့သြားရပါတယ္…အလည္ေရာက္ၿပီဆိုရင္ ဆလင္ၾကိဳးကို တန္းအလည္တဲ့တဲ့မွာသိုင္း ကရိန္းနဲ ့မရပါတယ္..။

မတက္ခင္ အတြင္း ၃၇ မင္း အၿပင္ ၃၇ မင္းမကဘူး ရွိသမွ်နတ္အေပါင္းကိုတိုင္တည္.. သမၼဗၵဳသက္ေစ့ရြတ္ၿပီးမွ သေဘၤာတစ္စီးလံုးပါတ္ကန္ေတာ့ၿပီးမွတတ္ရဲတယ္။
မေတာ္လုိ ့ၿပဳတ္က်သြားရင္ အရိုးတၿခား အသားတၿခားၿဖစ္သြားမယ္.။ ကမ္းရိုးတန္းသေဘၤာဆားဗစ္သမားေတြအတြက္ ဘိြဳင္လာစြပ္. Safety belt safety shoe လက္အိပ္ ေဂၚဂယ္ေခၚသံေခ်းေခါက္ရင္တတ္တဲ့မ်က္မွန္ ဘာမွရွိဘူး။ လိုခ်င္လား လိုခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဘာသာ၀ယ္။
ပဲလာမမ်ားနဲ ့ဒါကမ္းရိုးတန္းသေဘၤာ..။ မလိုက္ခ်င္ရင္ အေစာၾကီးတည္းက ကီလီဆိပ္ကမ္းေတာင္မလာနဲ ့တဲ့
စာေရးက..မွတ္သားေလာက္ပါေပတယ္ဗ်ာ..။ ကြ်န္ေတာ္တို ့ကလည္းသည္းခံရမွာေပါ့ သေဘၤာသားၿဖစ္ခ်င္ၾကတာကိုး….။ထားပါေတာ့ဗ်ာ..ဒီလိုနဲ ့ေဘထုပ္ထဲက အေသအခ်ာေရြးလာတဲ့ 501
ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အၾကမ္းတစ္ထည္ကို၀တ္ ရွပ္အကၤ် ီခပ္ႏြမ္းႏြမ္းတထည္၀တ္ ရွပ္အကၤ် ီမ၀တ္ရင္ေနေလာင္
အသားမည္း ေက်ာကြဲသြားလိမ့္မယ္။ ေခါင္းေပၚမွာာ ပုဆိုးအစုတ္တစ္ထည္ကို နင္ဂ်ာလို ရံုၿပီး ကုန္းပတ္ေပၚမွာအလုပ္လုပ္ရတာ္ပါ…။

ကုန္ေပါက္ေပၚမွာ ကရိန္းလို ့ေခၚဆိုလို ့ရႏိုင္တဲ့ Derrick တစ္ေခ်ာင္းစီဆင္ထားတယ္ အထင္မၾကီးနဲ ့ပါ၀ါက ဟုိက္ဒေရာလစ္ မဟုတ္ဘူး.. တရုတ္နီ အင္ဂ်င္တပ္ထားတာ
ကရိန္းေထာင္ေနတဲ့အခ်ိန္ ေ၀းေ၀းသာေရွာင္ထား အခန္ ့မသင့္လို ့အင္ဂ်င္ထိုးရပ္သြားရင္ ေအာက္မွာေနတဲ့ေကာင္နံၿပားေထာပတ္သုပ္္ၿဖစ္သြားမယ္…။ ကရိန္းကိုလို ခ်င္တဲ့အၿမင့္ေရာက္ၿပီဆိုရင္ ေဒါက္ထည့္ လက္ရွင္ဖမ္း။ အတင္အခ်င္လုပ္တဲ့ ဂီယာေၿပာင္း…ရပါတယ္..။ ဒီကရိန္းရဲ့သေဘာတရားက အတင္အခ်ပဲလုပ္လို ့ရပါမယ္ ဟိုဘက္ဒီဘက္ လည္ဖို ့အတြက္ ဂိုင္းၾကိဳးတပ္ထားၿပီးလူနဲ ့ဆြဲရပါမယ္
လူနဲ ့ဆြဲဖို ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို ့က တာ၀န္ယူရပါတယ္..။

သေဘၤာဟာကုန္ေၾကာင့္ၿဖစ္ေစ ေရတတ္ေရက်ေၾကာင့္ၿဖစ္ေစ တစ္ဖက္ေဆာင္းသြားၿပီဆိုရင္ တစ္ေယာက္လည္းမႏိုင္ ႏွစ္ေယာက္လည္းမႏိုင္ သံုးေယာက္ေလးေယာက္ေလာက္၀ိုင္းဆြဲရတယ္..။ အဲ့ဒီ အခါ ကုလားေတြလိုပဲ ရဒမာပူ ေဘေလးဆပ္ ေဘေလးဆပ္ ေဟး ေဟးနဲ ့ ေအာ္ၿပီး ဆြဲေၿပးရတာေပါ့ဗ်ာ….။ေပ်ာ္စရာၾကီးပါ..ဗ်ာ…။ တစ္ခါေလာက္ေတာ့ဆြဲၾကည့္ေစခ်င္တယ္ဗ်ာ…တကယ္ပါ..ေပ်ာ္စရာေကာင္းလို ့ပါ.။
ဂိုင္းၾကိဳးမဆြဲခ်င္ဘူးလား…သြားကုန္ေပါက္ထဲဆင္း ကမာစီ..ကမာစီတယ္ဆိုတာ အေပၚကကရိန္းနဲ ့ခ်ေပးလိုက္တဲ့ကုန္ကို အထဲမွာ ငပိသိပ္ငခ်င္သိပ္ ရရင္ရသေလာက္စီေပးရတာ…သက္သာမယ္မ်ားေအာက္ေမ့လား။ အခန္ ့မသင့္လို ့အထုပ္ေခါင္းေပၚၿပဳတ္က်ရင္ ႏိုင္ငံၿခားသေဘၤာမလိုက္ရပဲ ေက်ာ္သူ ့ကား ဇိမ္ေလးနဲ ့ဖရီးစီးလိုက္ရလိမ့္မယ္။ ဂိုင္းၾကိဳးဆြဲတာမွနဲနဲသက္သာအံုးမယ္ဗ်ာ။

ဒါဆိုသေဘၤာမွာသက္သာတဲ့လူမရွိေတာ့ဘူးလား..။ရွိပါေသးတယ္..ပထမဆံုးပုဂိုလ္ စာေရး..ၿပီးရင္ သူၾကီးတုိ ့
ပဲ့နင္းတို ့စက္ခ်ဳပ္တို ့ေပါ့ဗ်ာ…အယ္ၿပီးၿပီဆိုရင္ေတာ့ပါမန္ ့နင့္သေဘၤာသားအလုပ္လုပ္ရတာခ်င္းတူေပမယ့္
သက္သာတဲ့ေနရာမွာ ဒင္းတို ့ေနရတယ္…။ စာေရးကရခိုင္ ..ရခိုင္ဆိုေတာ့ရဲရဲေတာက္မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္နဲ ့
လူမ်ိဳးၾကိး၀ါဒလက္ကိုင္ထားတဲ့သူ။ ပါမန္းနင့္ သေဘၤာသား ၄ ေယာက္ေခၚထားတယ္..။ သူ ့ေသာက္မ်ိဳးေတြၾကီးပဲ.။ ၁ေယာက္က ေနရိပ္ထဲမွာ တာလီမွတ္တယ္၊ ၁ ေယာက္က ကရိန္းေမာင္းတယ္၊
၁ေယာက္က ထမင္းခ်က္ (ခ်က္ၾကီး)၊ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္က စက္ခန္းထဲ ဟိုနားေယာင္ ဒီနားေယာင္။
စက္နဲ ့ပက္သက္လို ့အပ္ခ်ဳပ္စက္ေတာင္ ၿမင္ဖူးတဲ့ေကာင္မဟုတ္ဘူး။စက္ခန္းထဲမွာ JE ႏွစ္ေကာင္လည္း
EER လက္မွတ္ရဖို ့ဆိုလား ကြ်န္ေတာ္တို ့လို ၂ လ ဒုကၡလာခံတယ္ဗ်ာ…။ အဲ့ဒီတုန္းက သူတို ့က ၂ လ
ကြ်န္ေတာ္တို ့က တစ္ႏွစ္ေပါ့..။

သေဘၤာက အေမြဆိုင္သေဘၤာ တရုတ္ေတြပိုင္တာ ေမာင္ႏွမ ၇ ေယာက္ေလာက္ပိုင္တယ္ၾကားတယ္ဗ်
အတိအက်ေတာ့ကြ်န္ေတာ္လည္းမသိဘူး အဲ့တုန္းက ကာလတန္ေက်း သိန္း၃၀၀၀ေလာက္တန္တယ္
သိန္း၂၅၀၀နဲ ့လာ၀ယ္တဲ့သူေတြရွိတာ ေမာင္ႏွမေတြ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္နဲ ့မေရာင္းၿဖစ္ပဲ
ဆီအုန္း ကုမၸဏီတစ္ခုတစ္ရက္ ၂ သိန္းနဲ ့ငွားလိုက္တယ္ဗ်ာ..။ ငွားတဲ့ကုမၸဏီက သေဘၤာသားေတြစားေရးေနေရးသူတို ့နဲ ့မဆိုင္ေရးခ် မဆိုင္..။

သေဘၤာေပၚကိုတစ္ေရာက္ၿပီးတစ္ေယာက္လာၾကည့္တယ္…။ လာၾကည့္တဲ့လူတိုငး္အကုန္သထိန္းၾကီးပဲ
တပည့္တစ္ေယာက္မွမပါဘူး…။ အကိုအၾကီးဆံုးလုပ္တဲ့လူ က သူ ့လူယံုစာေရးသေဘၤာမွာ တစ္ေယာက္လာထားတယ္ အငယ္ဆံုးညီမကလည္း သူ ့လူယံုစာေရး သေဘၤာမွာလာထားတယ္
ငွားထားတဲ့ကုမၸဏီဘက္ကလည္း ကုန္စာေရးတစ္ေယာက္လာထားသြားတယ္…။
သေဘၤာေပၚမွာ သိုင္းေလာကလူစြမ္းေကာင္းေတြအမ်ားၾကီးေပါ့ဗ်ာ……..။
ကြ်န္ေတာ္တို ့က ဘာနဲ ့တူလဲဆိုေတာ့ ဘဲဥနဲ ့တူတယ္ ေက်ာက္ၿပင္ေပၚဘဲဥ က်လည္း ဘဲဥကြဲတယ္
ဘဲဥေပၚေက်ာက္ၿပင္ပိလည္း ဘဲဥကြဲတယ္….ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ သေဘၤာသားၿဖစ္ခ်င္တာကိုး
ေအာင့္အီးသည္းညည္းခံေပါ့ဗ်ာ……။

ဒီလိုနဲ ့သေဘၤာမွာလူစံုသေလာက္ရွိတဲ့အခ်ိန္ လူေရၾကည့္ေတာ့
အေယာက္၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ၿဖစ္ေနၿပီ။ ထမင္းစားရိတ္သူေဌးကလာေပးတယ္ တစ္ရက္ ၇၀၀၀ က်ပ္ႏွဳန္းနဲ ့
အဲ့ဒီစာရိတ္ထဲမွာ ေရခ်ိဳဖိုး မီးေသြးဖိုး ဧည့္စာရင္းဖိုးအကုန္ပါတယ္…။ ဆန္ ဆီ စား အေၿခာက္အၿခမ္းေတြ အားလံုး၀ယ္ၿပီးသြားရင္ ဟင္းစားရိတ္လူအေယာက္၂၀ေက်ာ္စာအတြက္ ၁ ရက္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲက်န္ေတာ့တယ္ ..။ဒီၾကားထဲ ခ်က္ၾကီးက လဘက္ရည္ဖိုး ကြမ္းဖိုး ေဆးလိပ္ဖိုး အဲ့ဒီထဲက ဒိုင္ဗင္ထိုးေသးတယ္ဗ်ာ…။ အဲ့ေတာ့ ၾကက္သား ၀က္သား အမဲသား စားဖို ့အိပ္မက္ထဲေတာင္ေယာင္ၿပိးမမက္နဲ ့ဗ်ာ..။ငါးေၿခာက္ အာလူး ဗူးသီး ခရမ္းသီး ငါးမ်ိဳးစံု…ဒါေတြကကြ်န္ေတာ္တို ့အတြက္မိန္ရာဟင္းေကာင္းပါ..။


တစ္ခ်ိဳငါးေတြၿမင္ဖူးဖို ့မေၿပာနဲ ့နာမည္ေတာင္မၾကားဘူးဘူး..။ ဘာတဲ့ ငါးေခြးလွ်ာ ငါးမဲလံုး ငါးလီးစုပ္
ေၾကာင္ေတာင္ေက်ာ္ေၾကြးရင္မစားတဲ့ ေၾကာင္မစားငါး…အစံုပါပဲဗ်ာ…။ ခ်က္ၾကီးစခ်က္ေကြ်းတဲ့ေန ့ကဆို
ခ်က္ၾကီးရဲ့ေရႊလက္ရာ ယေန ့အခ်ိန္ထိ အသည္းထဲစြဲေနတယ္ ေမ့လို ့ကိုမရတာပါဗ်ာ..ရွာမွရွားပါးလက္ရာဗ်ာ..။
အလုပ္ကပင္ပန္း ေနကၿပင္း ဗိုက္ကစာ နာရီကိုၾကည့္ေတာ့ ၁ ခ်က္တီးေနၿပီ…။

အတင္းအကန္ေၿပာလို ့ထမင္းစားခဏနား အဲ့အခ်ိန္ ဇလံုလေလးကိုင္ၿပီး ထမင္းအိုးနားကိုသြားၿပီး အိုးအဖုနး္လွန္ ေယာက္မကိုကိုင္ၿပီး
အားရပါးရ ထမင္းကိုကေလာ္လိုက္ ဂြ်တ္ဆိုၿပီး ေယာက္မပါက်ိဳးသြားပါတယ္ဗ်ာ…..။က်ိဳးမွာေပါ့ဗ်ာ ထမင္းက
ဆန္မေကာင္းေတာ့ ၾကမ္းၿပီးမာေတာက္ေအးစက္ေနတာကိုး…။ ကြ်န္ေတာ္လည္းေဒါသထြက္ထြက္နဲ ့
ခ်က္ၾကီးေရ ေနာက္ေန ့က်ရင္ ထမင္းအိုးေဘးမွာ ေပါက္တူးတစ္လက္ထားထားေပးကြာလို ့….။
ခ်က္ၾကီးလည္းနဲနဲ အေငြ ့ထြက္သြားတယ္ဗ်…။ ထမင္းၾကမ္းကို ၿဖစ္သလို ကုတ္ၿခစ္ထည့္ ၿပီး
ဟင္းအိုးအဖံုးကိုလွန္လိုက္ပါတယ္ ခရမ္းသီးေရလံုၿပဳတ္ စိမ္းစားငပိနံ ့ေလးသင္းၿပီး
ငရုတ္သီးစိမ္းေလးေတြ ေဘာေလာ ေဘာေလာ ေမ်ာေနတာနဲ ့ဗိုက္က ပိုဆာလာတယ္
ၾကည့္ရတာေတာ့စားခ်င္စရာေလးဗ်ာ…

 ဒါနဲ ့ခ်က္ၾကီးကိုေမးလိုက္တယ္ ခ်က္ၾကီး ဒါဘာဟင္းလဲ
ခ်က္ၾကီးကလည္း ဂုဏ္ယူ၀ံၾကြားတဲ့ဟန္နဲ ့ေခါင္းေမာ့ၿပီး အဲ့ဒါ ငရို ့ရတ္ခိုင္ ခရမ္းသီး ငပိခ်က္ ကြတဲ့
ကြ်န္ေတာ္လည္းကိုယ့္ခြဲတမ္းကို ဇလံုထဲေလာင္းထည့္ တို ့စရာ သခြားသီးစိပ္ ၂ စိပ္ယူၿပီး
စားပြဲ၀ိုင္းမွာထိုင္ နယ္ဖတ္ အားရပါးရ တစ္လုတ္ ေလြးလိုက္ပါတယ္……။

“ဖြီး” ကနဲ ပါပဲ ပါးစပ္ထဲက ထမင္းေတြေရာ ဟင္းေတြေရာ မိုင္ကုန္ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကိုလြင့္စင္ထြက္သြားၿပီး
ေသာက္ေရအိုးဆီ ေၿခကုန္တင္ ေရႏွစ္ခြက္ ဆင့္ေသာက္လိုက္ရပါတယ္ဗ်ာ…။ ပါးစပ္ထဲ ငရဲမီးထိုးထည့္လိုက္သလိုပဲဗ်ာ….။ၿဖစ္မွာေပါ့ ဘယ္လိုခ်က္လဲေမးၾကည့္ေတာ့ ခရမ္းသီး ၅၀ သားကို
ငါးပိစိမ္းစားထည့္ ငရုတ္သီးစိမ္း ၂၀ သားေလာက္ထည့္ခ်က္ထားတာတဲ့…။ သူတို ့ရခိုင္ေတြက ဘာမွမၿဖစ္ဘူးတဲ့

 က်န္တဲ့သူေတြလည္းအားလံုး အီစလံေ၀ၿပီး ပူညံပူညံ ပုစိကြစိနဲ ့ခ်က္ၾကီးကို၀ိုင္းေမတၱာပို ့ပါေလေရာဗ်ာ….။
ခ်က္ၾကီးကလည္းဘယ္ရမလဲ ဆိုင္းဘုတ္တင္တာေပါ့ဗ်ာ….။ ဤသေဘၤာသည္ ထမင္းစားရိတ္ မလံုေလာက္ေသာ အရိပ္ေအာက္တြင္ ရွိပါေသာေၾကာင့္ ဗူးသိးေရလံုၿပဳတ္ ခရမ္းသီးေရလံုၿပဳတ္ ငါးပိဖုတ္ႏွင့္
အတို ့အၿမွဳပ္ကိုသာစားရမည္ၿဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ မေက်နပ္သူမ်ားကမ္းေပၚကထမင္းဆိုင္တြင္ လြတ္လပ္စြာ
သြားေရာက္သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါသည္တဲ့ဗ်ာ………..။

အပိုင္း(၃)လာမည္ေမွ်ာ္
လင္းလက္

0 comments:

Post a Comment