Monday, August 12, 2013
ပညာေရးအေပၚထားရွိေသာ လူငယ္တို႔၏အျမင္အခ်ိဳ႕
MMU ေရာက္ၾကယ္စင္ေလးမ်ားရဲ႕ အနာဂတ္ ေဆာင္းပါး အေပၚ ျပန္လည္ေဆြးေႏြး အၾကံျပဳထားေသာ ေဆာင္းပါးျဖစ္ပါသည္ ။
ယေန႔ေခတ္ပညာေရးအေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာေက်ာင္းသားမ်ား(စာေတာ္၊ စာည႔ံ၊ ဥာဏ္ေကာင္း၊ ဥာဏ္မေကာင္း) က အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာအျမင္မ်ား၊ အယူအဆမ်ား ထားရွိၾကပါသည္။ ယင္းတို႔အနက္ စိတ္ပ်က္စရာအေကာင္းဆံုးမွာ (ျမန္မာ့ပညာေရးက)အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းမရွာေပးႏိုင္ျခင္း ကို လက္ညိဳးထိုးစြပ္စြဲစရာ အျဖစ္ ပံုေဖာ္ၾကပါသည္။ ပညာေရးသည္ အလုပ္အကိုင္ရွာေပးျခင္းမဟုတ္ပါ။ အလုပ္အကိုင္ရွာရာတြင္ လြယ္ကူေစေသာကိရိယာတစ္ခုသာျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္ လိုခပ္နက္နက္ဆိုရလွ်င္ It is just a tool that makes you easy to search for a job.
သို႔ဆိုလွ်င္ “အလုပ္မရမွေတာ့ ဒီပညာကိုအလကားအခ်ိန္ကုန္ခံ၊ပိုက္ဆံ ကုန္ခံၿပီး သင္ေနပါ့ဦးမလား” ေမးေကာင္းေမးႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ထိုေမးခြန္းအတြက္ အေကာင္းဆံုးအေျဖက အင္တာနက္မွေတြ႔ရေသာစာေလးတစ္ေၾကာင္းကိုပင္ ညြန္းခ်င္ပါသည္။ “It is not to find a job, but to create one for yourself”. အင္မတန္ရွင္းလင္းေသာအေျဖျဖစ္မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါသည္။ “အလုပ္ဆိုတာရွာေနဖို႔မဟုတ္ပါဘူး။ သင့္ကိုယ္တိုင္ သင့္အတြက္ဖန္တီးယူလိုက္ပါ”တဲ့။
ျမန္မာ့ပညာေရးသည္ လက္ေတြ႔ျဖင့္မနီးစပ္ဟု အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား(ဆရာ၊ဆရာမမ်ားပါ) ေတြးျမင္ၾကပါသည္။ ထိုအေတြးအျမင္သည္ အတိုင္း အတာ တစ္ခုအားျဖင့္မွန္ကန္ပါသည္။ အိုင္းစတိုင္းၾကီးသည္ E=mc2 ဆိုေသာ အင္မတန္ေၾကာက္ခမန္းလိလိႏိုင္လွေသာ အီေကြးရွင္းကို မည္သည္႔လက္ေတြ႔ ပစၥည္း(ယုတ္စြအဆံုး စမ္းသပ္ဖန္ျပြန္)တစ္ခုမွမပါဘဲ တြက္ထုတ္ျပသခဲ့သည္။ စတီဖင္ေဟာ့ကင္းဆိုေသာပုဂၢိဳလ္ႀကီးကလည္း အာကာသႀကီးထဲသို႔ ဥပဒဟိုသြား လာျခင္းမျပဳဘဲ မွန္ေျပာင္းတစ္လက္ျဖင့္ တြင္းနက္ႀကီးမ်ား (Black Hole)မ်ားကို ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေတြးဆဆင္ျခင္ျပခဲ့သည္။ ထုိသာဓကမ်ားသည္ လက္ေတြ႔သည္ သာ အခရာဆိုေသာ၀ါဒကို အျပည္႔အ၀မေထာက္ခံပါ။ သို႔ေသာ္ျငားလည္း တကယ္လက္ေတြ႔တြင္ လုပ္ကိုင္ရေသာ အင္ဂ်င္နီယာအတတ္ပညာမ်ားအတြက္မူ လက္ေတြ႔ပစၥည္းမ်ားသည္ အသက္တမွ်အေရးႀကီးပါသည္။
သင္႐ိုးညြန္းတမ္းမ်ား(အေျခခံ၊ အဆင့္ျမင့္) ကိုလည္း ေခတ္မမီဟု ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕က ေ၀ဖန္သံုးသပ္ၾကပါသည္။ ထိုအေရးကိစၥသည္ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ မဆိုင္ဟု ဆရာ၊ဆရာမမ်ားက ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းႏိုင္ေသာ္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ား၏ေ၀ဖန္မႈကိုမူ လ်စ္လ်ဴမရႈထားသင့္ေပ။ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ေျပာရလွ်င္ အေျခခံ ပညာသင္႐ိုးညြန္းတမ္းမ်ားသည္ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိသာ ျပင္ဆင္ေရးဆြဲရန္လိုအပ္သည္ဟု ယူဆၿပီး အဆင့္ျမင့္ပညာေရးသင္႐ိုးညြန္းတမ္းသည္ လံုး၀ ျပည္႔စံုေကာင္းမြန္သည္ဟု မဆိုသာေသာ္လည္း လက္ခံႏိုင္ေလာက္သည္႔ အတိုင္းအတာရွိပါသည္။
ေက်ာင္းသားမ်ားေရလိုက္လြဲေနသည္႔ ကိစၥတစ္ခုကိုတင္ျပခ်င္ပါသည္။ “ေခတ္မီသင္႐ိုးညြန္းတမ္းမ်ားကို တတမ္းတမ္းတသသျဖစ္ေနျခင္း” ပင္ျဖစ္သည္။ ထိုကိစၥ ကိုပင္ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ကာ မိုးကိုဒူးနဲ႔ ေျပးေဆာင့္ခ်င္ေနသည္႔ ေက်ာင္းသားမ်ား အမ်ားအျပားေတြ႔ျမင္ေနရပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာတကၠသုိလ္မ်ား၌ပင္ အေျခခံ သိသင့္သိထိုက္သည္႔ သီ၀ရီမ်ား၊ ပုစာၦမ်ားကို တြက္ခ်က္ေနၾကရဆဲျဖစ္ပါသည္။ အင္ဂ်င္နီယာပံုဆြဲပညာရပ္ကို လြယ္ကူသက္သာေစသည့္ ေဆာ့ဖ္၀ဲမ်ား ေစ်းကြက္အတြင္း၌ အလြယ္တကူ၀ယ္ယူရရွိႏိုင္ေသာ္လည္း မီးမလာေသာအရပ္ေဒသ၊ ကြန္ပ်ဴတာမရွိေသာအရပ္ေဒသ၌ ထိုအင္ဂ်င္နီယာသည္ အလုပ္မလုပ္ ေတာ့ဘဲ ေနမည္လားဟုေမးခ်င္ပါသည္။ အလြယ္ႀကိဳက္ျခင္းသည္ ေနရာတိုင္းမေကာင္းပါ။
က်ဴရွင္အေပၚထားရွိသည္႔ေက်ာင္းသားမ်ား၏သေဘာထားကလည္း စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းလွပါသည္။ အခ်ိဳ႕က က်ဴရွင္ကို လိုကိုလိုအပ္သည္ဟုဆိုသည္။ အခ်ိဳ႕က မလိုအပ္ဟုယူဆသည္။ ဥပမာေဆးတကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားအားလံုးလိုလိုသည္ က်ဴရွင္တက္ၾကရပါသည္။ ထိုကိစၥကိုကြ်န္ေတာ္အခုထိ နားမလည္ ႏိုင္ေသးပါ။ လူဦးေရႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္သာရွိေသာ တကၠသိုလ္တစ္ခုတြင္ ပညာသင္ယူေနသည္႔ ကြ်န္ေတာ့္အဖို႔ ေဆးေက်ာင္းသားမ်ား က်ဴရွင္ယူရသည္႔ကိစၥကို နားမလည္ႏိုင္သည္မွာလည္း သဘာ၀က်လွပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ပညာသင္ရန္ရည္ရြယ္ထားေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးအေနျဖင့္ က်ဴရွင္ဆိုေသာအရာကို လံုး၀မ်က္ႏွာမမူရန္ အေရးႀကီးသည္ဟုထင္ပါသည္။ ကိုယ့္လက္ကိုယ့္ေျချဖင့္လုပ္ရကိုင္ရေသာ ႏိုင္ငံျခားကဲ့သို႔ေသာ အရပ္ေဒသ၌ က်ဴရွင္သည္ ေဆးၿမီးတိုသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းလွေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ပညာေရးဆိုင္ရာ အျပဳအမူတစ္ခုကိုလည္း တင္ျပခ်င္ပါေသးသည္။ အတန္းလည္းမွန္မွန္မတက္၊ စာလည္း မွန္မွန္ျပန္မကူး၊ စာေမးပြဲနီးမွ ဖုတ္ပူမီးတိုက္( အခ်ိဳ႔ကလည္း လက္ပူတိုက္) ေက်ာင္းသားေပါင္းစံု၊ ေက်ာင္းသူေပါင္းစံုအား စာရွင္းျပခိုင္းသည္႔ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ျမင္ေတြ႔ရသည္မွာ ေဒၚသထြက္စရာလည္းေကာင္း၊ သနားစရာလည္းေကာင္း၊ ရယ္စရာလည္းေကာင္းပါသည္။ ရယ္စရာေကာင္းသည္မွာ မိမိေလ့လာသင္ယူေန ေသာ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ သေကၤတမ်ားကို ေက်ာင္းမတက္ျခင္း၏အက်ိဳးေက်းဇူးအျဖစ္ ေပါက္ကရေလးဆယ္ ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲ၍ျဖစ္ပါသည္။
ထိုေက်ာင္းသားမ်ားသည္ အလုပ္ရွာရတာ သိပ္ခက္ခဲတာပဲဟု လူေရွ႕သူေရွ႕ၿငီးျပတတ္ပါသည္။ ဘာမွမဟုတ္ေသာ ေက်ာင္းေလးကိုမွ မွန္ေအာင္မလာႏိုင္သူ တစ္ဦးကို အင္မတန္အေရးၾကီးေသာ အလုပ္ခြင္ထဲသို႔မွန္ေအာင္လာမည္ဟုမည္သူမွ် မယံုၾကည္ပါ။ ဒါသင္၊ ဒါေမး၊ ဒါက်က္၊ ဒါေျဖ (အခ်ိဳ႕လူတတ္ႀကီးမ်ား ယင္းကဲ့သို႔ ျမန္မာ့ပညာေရးကိုစြပ္စြဲတတ္ပါသည္) ၀ဲဂယက္သံသရာႀကီးထဲတြင္ အမ်ားတကာတို႔ လြယ္လြယ္ကူကူ ကူးျဖတ္ေက်ာ္လႊားေနခ်ိန္၌ အထက္ေဖာ္ျပပါ အေမာင္သေကာင့္ေလးမ်ားသည္ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ကာ မ႐ႈႏိုင္မစိမ့္ႏိုင္ျဖစ္ေနရပါသည္။ ထိုသူမ်ားအတြက္ အလုပ္ဆိုသည္က လိုက္ေလေ၀းေလျဖစ္ေနရ သည္မွာ အဆန္းေတာ့မဟုတ္ပါ။
“ပညာကိုေစ်းေပါေပါနဲ႔ရတာ ဒီျမန္မာႏိုင္ငံပဲက်န္ေတာ့တယ္” ကြ်န္ေတာ့္ဆရာမတစ္ဦး(ဌာနမွဴး)ေျပာဖူးပါသည္။ ထိုစကားမွန္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ေထာက္ခံပါ သည္။ သုိ႔ေသာ္ လက္ေတြ႔ပစၥည္းျဖည္႔ဆည္းႏိုင္မႈ လစ္ဟာခ်က္ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားစြာျဖင့္ ပညာသင္ထြက္သြားသူ မ်ားစြာရွိေၾကာင္းကို လည္း ယေန႔ထုတ္သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္းမ်ားထဲတြင္ ဗံုးေပါလေအာ ပါရွိသည္႔ ေအးဂ်င့္ေခၚ ပညာေရးအတိုင္ပင္ခံေၾကျငာမ်ားက သက္ေသထူေနပါသည္။ ထိုလူငယ္မ်ားကို ေမတၱာရပ္ခံလိုသည္မွာ (မိမိတို႔ကုန္ခဲ့သည္မ်ားကို ျပန္ရွာၿပီးေနာက္) ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ ျပန္လည္အေျခခ် ပညာမ်ားျပန္လည္ျဖန္႔ေ၀ေပး ရန္ျဖစ္ပါသည္။
၀မ္းနည္းစရာေကာင္းသည္က ဘီစီ၊ ေအစီ (BC, AC) အစရွိေသာ သံရုံးစာၾကည္႔တိုက္တြင္ ၀င္ထြက္သြားလာေနၾကေသာ ႏိုင္ငံျခားသို႔ပညာသင္သြားရန္ အားခဲ ထားသူမ်ားသည္ ျမန္မာ့ပညာေရးကို မိွဳခ်ိဳးမွ်စ္ခ်ိဳး ေျပာတတ္ၾကပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ျမန္မာ့ပညာေရးကို မ်က္ႏွာပန္းပြင့္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ေနသူမ်ားကို လည္း နည္းနည္းပါးပါးလိုက္ရွာေဖြၿပီး အားက်အတုယူသင့္ပါသည္ဟုပဲ ယင္းတို႔ကိုေျပာခ်င္ပါသည္။
ျမန္မာ့ပညာေရးစနစ္ပ်က္စီးေနပါၿပီဟုလည္း အခ်ိဳ႕ကဆိုၾကပါသည္။ အမွန္က ျမန္မာ့ပညာေရးစနစ္ကမပ်က္စီးပါ။ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားကသာပ်က္စီး ေနသည္ဟုဆိုခ်င္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ဆရာမတစ္ဦးျဖစ္သူက ”ေက်ာင္းသားက ေက်ာင္းသားတာ၀န္ေက်ေအာင္လုပ္ရင္ၿပီးၿပီ” ဟုေျပာပါသည္။ လက္ရွိ တြင္ ေက်ာင္းသားသည္ ေက်ာင္းကိုပင္မလာပါ။ ေက်ာင္းမလာေသာ ေက်ာင္းသားေၾကာင့္ ျမန္မာ့ပညာေရးစနစ္ပ်က္စီးေနပါၿပီဟုပင္ဆိုခ်င္ပါသည္။
တကၠသိုလ္သည္ ၿမိဳ႕ထဲတြင္မရွိ၊ ေ၀းလံေသာအရပ္၌ရွိျခင္းကိုလည္း အခ်ိဳ႕ကရမယ္ရွာပံုေဖာ္ၾကပါေသးသည္။ အင္းစိန္အာအိုင္တီသည္လည္း ယခင္က ၿမိဳ႕ျပင္၊ လွည္းတန္းရန္ကုန္ပင္မတကၠသုိလ္သည္လည္း ယခင္က ေတာ႐ိုင္းသတၱ၀ါမ်ားပင္ရွိေသာအရပ္၊ ယခုမွသာ ၿမိဳ႕ဧရိယာႀကီးမားလာျခင္းေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ထဲႏွင့္ နီးသြား သည္ဟုုထင္ရျခင္းျဖစ္သည္။ အမွန္စင္စစ္ နီးျခင္း၊ေ၀းျခင္းသည္ ပဓာနမဟုတ္၊ ေက်ာင္းသြားလိုစိတ္ရွိျခင္း၊ မရွိျခင္းသည္သာ ပဓာနျဖစ္ပါသည္။ တကၠသိုလ္နွင့္ နီးေသာ အေဆာင္တြင္ေနၿပီး တကၠသိုလ္မတက္ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားလည္းဒုနဲ႔ေဒးရွိပါသည္။ ေထာက္ၾကန္႔မွ သန္လ်င္သို႔ ေန႔စဥ္ေက်ာင္းတက္ေသာ ေက်ာင္းသားလည္းရွိပါသည္။ ယုဇနမွ ေရႊျပည္သာ ေက်ာင္းမွန္မွန္သြားေသာ ကြန္ျပဴတာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားလည္းရွိပါသည္။
ျမန္မာ့ပညာေရးစနစ္သည္ ေျခာက္ျပစ္ကင္းသဲလဲစင္ႀကီးမဟုတ္သည္႔တိုင္ အတိုင္းအတာတစ္ခုအားျဖင့္ လက္ခံႏိုင္စရာရွိသည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါသည္။ အဓိကမွာ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ပညာေရးအေပၚထားေသာ သေဘာထားအျမင္မ်ားေျပာင္းလဲရန္သာျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ ေျပာင္းလဲရန္မွာ ေကာင္းမြန္ေသာ ပညာေရးစနစ္ႏွင့္ စပ္ဆိုင္သည္႔ အမူအက်င့္မ်ားကိုေလ့လာၿပီး လက္ေတြ႔က်င့္သံုးသြားရန္သာရွိပါသည္။ —
Henry Thet Naung Cho
MMU ေရာက္ၾကယ္စင္ေလးမ်ားရဲ႕ အနာဂတ္
စာဖတ္သူတို႕လည္း ျမန္မာနိုင္ငံေရေၾကာင္းပညာတကၠသိုလ္(MMU) ကိုသိေကာင္းသိၾကပါလိမ့္မယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အဆင့္ျမင့္တကၠသိုလ္ေတြထဲက လူငယ္ေတြစိတ္ဝင္စားတဲ့ တကၠသိုလ္တစ္ခုပါ။ ဝင္ေငြေကာင္းတဲ့ သေဘာၤသားအရာရွိျဖစ္ခ်င္သူေတြ- အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္လိုသူေတြ-ေဆးေက်ာင္းမတက္ခ်င္သူေတြ အတြက္ ေရေၾကာင္းပညာတကၠသိုလ္ဟာ ဆယ္တန္းကိုအမွတ္ျမင့္ျမင့္နဲ႔ ေအာင္တဲ့လူငယ္ေတြအတြက္ ေရြးခ်ယ္စရာတကၠသိုလ္ဆိုပါေတာ့။ စာေရးသူကိုယ္တိုင္လည္းဆယ္တန္းကိုအမွတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ေအာင္ျပီး ေဆးေက်ာင္းမတက္ခ်င္လို႔ ေရေၾကာင္းပညာတကၠသိုလ္ကို ေရာက္လာသူတစ္ဦးဆိုတာ ဝန္ခံပါရေစ။ ျမန္မာနိုင္ငံရဲ႕အစဥ္အလာအရ ဆယ္တန္းကို ၅-၆ ဘာသာနဲ႕ေအာင္ျမင္လာတဲ့ေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္ဟာ သူဝါသနာပါတဲ့ ပညာရပ္ကို ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္အလြန္နည္းပါတယ္။ ၅-၆ဘာသာနဲ႕ဆယ္တန္းကို ေအာင္တဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကို ေရြးခ်ယ္သင္ယူခ်င္ပါတယ္ဆိုရင္ မိဘေတြအေနနဲ႕ဘယ္လိုမွ ခြင့္မျပဳနိုင္ပါဘူး။ စာေရးသူလည္း ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ ဆယ္တန္းရဲ႕ရမွတ္ေတြေၾကာင့္ မိဘေတြရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္ကိုမရခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ဘဲ ေဆးပညာကိုဝါသနာမပါလို႕ ေရေၾကာင္းပညာတကၠသို္လ္ကို ေရြးခ်ယ္တက္ေရာက္ခဲ့တာပါ။ ကဲထားပါေတာ့ လိုရင္းကိုသြားၾကတာေပါ့။ စာေရးသူေျပာခ်င္တာက ေရေၾကာင္းပညာတကၠသိုလ္နဲ႕ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ အနာဂတ္အေၾကာင္းပါ။ အျပင္ေလာကမွာေတာ့ MMU မွေက်ာင္းျပီးတဲ့ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေက်ာင္းျပီးတာနဲ႕ အလုပ္အကိုင္အနာဂတ္က အလြန္ေသခ်ာတယ္ဆိုျပီး သတင္းေတြထြက္ေနတာၾကားမိသလိုပါဘဲ။ MMU ဟာခုဆိုရင္ ဆယ္စုႏွစ္ ၁ခုကိုေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ျပီးပါျပီ။ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွ ေမြးထုတ္ေပးလုိက္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြလည္း မနည္းေတာ့ပါဘူး။ စာေရးသူကိုယ္တိုင္လည္း မၾကာခင္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ လူအား-ညာဏ္အား-ေငြအား ေတြနဲ႕ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွေပးအပ္မဲ့ တန္ဖိုးၾကီး ဘြဲ႔လက္မွတ္တစ္ေစာင္ကို ပုိင္ဆုိင္ခြင့္ရေတာ့မွာပါ။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ေက်ာင္းေတာ္ကေပးအပ္တဲ့ဘြဲ႕ရေတာ့မယ္ဆိုရင္ မည္သူမဆိုေပ်ာ္ရႊင္ရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ စာေရးသူ မေပ်ာ္နုိင္ပါဘူး…. ဘာေၾကာင့္လည္း? MMUကဘြဲ႔လက္မွတ္တစ္ေစာင္ဟာ စာေရးသူ(MMUေက်ာင္းသားအားလံုး) အတြက္ အျပင္လက္ေတြ႕အလုပ္ခြင္အတြက္ အေထာက္အကူေပးနိုင္ပါ့မလားဆိုတာ စဥ္းစားစရာတစ္ခုပါ။ MMU မွေက်ာင္းမွာ ဘာသာရပ္မ်ိဳးစံု၊ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းမ်ိဳးစံု အတြက္ majorမ်ိဳးစံုရွိပါတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းအေပါမ်ားဆံုးလို႕ဆိုရမယ့္ NS&ME ႏွစ္ခုထဲက NSေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ပါ။ ေက်ာင္းပညာသင္ႏွစ္ ၄ႏွစ္- သေဘာၤေပၚမွာ ပင္လယ္ျပင္လုပ္သက္ ၁ ႏွစ္ျပီးလို႕ မၾကာခင္ဘြဲ႕ရေတာ့မယ့္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္။ ပံုမွန္အားျဖင့္(အရင္က) ဘြဲ႕ရျပီးတာနဲ႕ THIRD CLASS (2ND MATE) စာေမးပြဲေျဖ၊ ေအာင္ရင္ သေဘာၤကို အရာရွိတစ္ေယာက္အျဖစ္တက္၊ လစာေတြသိန္းနဲ႕ရနိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးကိုပိုင္ဆိုင္ထားသူပါ။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္းဘက္ကိုဦးတည္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပဳျပင္ေရးအခ်ိန္ကာလမွာ စာေရးသူနဲ႕ MMUေက်ာင္းသားအားလံုးအတြက္ေတာ့ အနာဂတ္က ပိုျပီးေဝဝါးလာခဲ့ရပါျပီ။ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းေတြဟာ ခက္ခဲျပီးရင္း ခက္ခဲလာပါျပီ။ MMUမွ ေက်ာင္းျပီးသြားတဲ့ေက်ာင္းသားေတြမနည္းေတာ့ပါဘူး…။ ေက်ာင္းျပီးသြားတဲ့သူေတြထဲမွာ သေဘာၤလိုက္တဲ့ေက်ာင္းသား senior တစ္ခ်ိဳ႕သာ အလုပ္အကိုင္ အဆင္ေျပျပီး သေဘာၤမတက္ခ်င္တဲ့ သူအမ်ားစုကေတာ့ အလုပ္အကိုင္ရွာဆဲ-တစ္ခ်ိဳ႕က သင္ထားတဲ့ပညာရပ္နဲ႕မဆိုင္တဲ့ ၾကံဳရာအလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္ဘဲလုပ္ေနၾကတာေတြ႕ရမွာပါ။ ေက်ာင္းျပီးသြားတဲ့ေက်ာင္းသားေဟာင္းအမ်ားစု အျပင္ေလာကမွာ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းရွာေနဆဲမွာ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကေတာ့ ေက်ာင္းသားသစ္ေတြ မူလထက္ပိုေခၚ-ပညာသင္ႏွစ္ကို ေတာင္ ၁ႏွစ္တိုးျပီးဆက္လက္ ခ်ီတက္ေနပါတယ္။ MMU မွေက်ာင္းဆင္း ENGINEEER ေတြကို ဘယ္COMPANYကမ်ား ယံုၾကည္ျပီးအလုပ္ေပးပါသလဲ? BE ဘြဲ႔လက္မွတ္တစ္ေစာင္ကိုင္ထားေပမယ့္ ဘြဲ႕လက္မွတ္နဲ႕တန္တဲ့အရည္အခ်င္း မရွိေတာ့ companyေတြက အလုပ္မေပးတာ ဆန္းေတာ့မဆန္းပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္ စာေရးသူတို႕ေက်ာင္းဆင္းေတြ အရည္အခ်င္းမျပည့္တာလဲ? ေက်ာင္းသားေတြကိုယ္တိုင္ ဉာဏ္ရည္မမွီလိို႕လား- မၾကိဳးစားလို႕လား- လမ္းမွားေရာက္သြားလို႕လား။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာသူေတြျဖစ္နိုင္ေပမယ့္ အမ်ားစုကေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး.။ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုဟာ ဉာဏ္ရည္ထက္ျပီး ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ရွိသူေတြပါ..။ ျပီးေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံရဲ႕ ခက္လွပါခ်ည္ရဲ႕ဆိုတဲ႕ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲကို အမွတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ေအာင္ျပီးေရာက္လာသူေတြပါ။ MMUေရာက္မွ တိုးတက္ေအာင္ၾကိဳးစားခ်င္လ်က္ ပံုမွန္ေအာက္ နိမ့္က်လာတာမ်ားပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ? စာေရးသူအျမင္မွာေတာ့ MMUရဲ႕ ပညာေရးေၾကာင့္ပါ။ ဘယ္ေလာက္အရည္အေသြးေကာင္းျပီးထက္တဲ့ဓားျဖစ္ပါေစ မေကာင္းတဲ့ဓားေသြးေက်ာက္မွာ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာေသြးခဲ့မယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီဓားက အနည္းနဲ႕အမ်ား ပ်က္စီးသြားမွာအမွန္ပါ။ MMUမွေက်ာင္းသား အမ်ားစုဟာလည္း အထက္ကအတိုင္းပါဘဲ..။ မူလက ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ရွိတဲ့ ဉာဏ္ရည္ျမင့္ေက်ာင္းသားေတြျဖစ္ေပမယ့္ စနစ္ရဲ႕ေအာက္မွာ ဒူးေထာက္ခဲ့ရတာမ်ားပါတယ္။ ဒါေတြကိုိ တာဝန္ရွိသူေတြမသိတာလား- သိလ်က္နဲ႔ မ်က္ကြယ္ျပဳထားတာလား? အရင္က သေဘာၤသားလုပ္ခ်င္တဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ အခြင့္အေရးတစ္ခ်ဳိ႕ရွိေပမယ့္ ခုေတာ့ စနစ္သစ္ရဲ႕ေအာက္မွာ အဲ့ဒီအခြင့္အေရးဟာလည္း ေဝဝါးလာပါျပီ။ စာေရးသူဟာ DECK အရာရွိတစ္ေယာက္အျဖစ္ ပင္လယ္ျပင္ကို ပ်ံသန္းမယ္လို႕အရင္က ရည္မွန္းခဲ့ဘူးေပမယ့္ ခုေတာ့အားအင္ေတြကုန္ခန္း-ရည္မွန္းခ်က္ေတြေပ်ာက္ဆံုးျပီး ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ယံုၾကည္မႈမရွိေတာ့သလိုဘဲ..။စနစ္ေဟာင္းတုန္းက ဘြဲ႔ရျပီးတာနဲ႕ အရာရွိစာေမးပြဲကို တိုက္ရိုက္ေျဖခြင့္ရွိတယ္.. ကိုယ္ၾကိဳးစားရင္ၾကိဳးစားသလို အရာရွိတစ္ေယာက္အျမန္ျဖစ္နိုင္တယ္..။ ခုစနစ္သစ္မွာ MMUေက်ာင္းဆင္းအားလံုး စာေမးပြဲကို တိုက္ရိုက္ေျဖခြင့္မရွိေတာ့ဘူူး..။ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ လက္လွမ္းမမွီနိုင္တဲ့ သင္တန္းေၾကး-၂၈သိန္း၊ အခ်ိန္ကာလ ၇လ ကို DECK officer ျဖစ္လိုပါက မျဖစ္မေနတက္ေရာက္ရမယ္။ စာေရးသူတို႕ DECK officer ျဖစ္လိုသူေတြသာမက သေဘာၤENGINEER ျဖစ္လိုတဲ့ေက်ာင္းဆင္း MEေက်ာင္းသားေတြလည္း စနစ္သစ္ရဲ႕လက္ေအာက္မွာ အနာဂတ္ေဝဝါးလ်က္ပါဘဲ။ အျခားေသာ ေမဂ်ာမွ ေက်ာင္းျပီးေသာသူမ်ား-သေဘာၤမက္လိုသူေတြရဲ႕ အနာဂတ္ေဝဝါးယံုမဟုတ္ပါ ဘူး လမ္းစပါေပ်ာက္ေနသလိုပါဘဲ.။ ေက်ာင္းျပီးသြားတာၾကာျပီ ဘြဲ႔လက္မွတ္တစ္ခု ကိုင္ျပီး ေနရာေပါင္းစံုကို အလုပ္မ်ားရမလားလို႔ ေတာင္းပန္ခရအလုပ္ေတာင္းရင္း ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕လမ္းမေတြေပၚမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အနည္းငယ္နဲ႕အသက္ဆက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း-Senior ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြကို ေတြ႕တိုင္း စာေရးသူစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနရတာအမွန္ပါ။ သေဘာၤလိုက္တဲ့ သူေတြကိုၾကည့္လိုက္ျပန္ေတာ့လည္း အားရစရာ နတၳိပါဘဲ။ ခုခ်ိန္္မွာ သေဘာၤသားျဖစ္ခ်င္လိုသူမွန္သမွ် ျဖစ္ခြင့္ရေနလို႕ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ သေဘာၤသားေတြပိုလွွ်ံေနခ်ိန္- ကမာၻနဲ႔တစ္ဝမ္း သေဘာၤေလာက ဆုတ္ယုတ္လာခ်ိန္မွာ စာေရးသူတို႕ MMUေက်ာင္းဆင္းေတြအတြက္ ပိုျပီးခက္ခဲ့လာခဲ့တာအမွန္ပါ။ ေက်ာင္းမွေပးအပ္တဲ့ ဘြဲ႔လက္မွတ္တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႕အတြက္ ပင္လယ္ျပင္လုပ္သက္၁ႏွစ္ ရယူဖို႕ေတာင္ အင္မတန္ခက္ခဲလာပါျပီ။ စာေရးသူနဲ႕ ေက်ာင္းသားတစ္ခ်ိဳ႕က scholarအမည္ခံထားတဲ့ စာခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ပင္လယ္ျပင္လုပ္သက္ရယူျပီးျပန္လာခ်ိန္မွာ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာေက်ာင္းသားေတြက ေတာ့ရန္္ကုန္ျမိဳ႕လမ္းမေတြထက္ ထီးျဖဴ၊ဖိနပ္ပါးတဲ့အထိ company တစ္ခုျပီးတစ္ခု သေဘာၤမ်ားရမလားလို႕ ေျပးလႊားေနတုန္းပါဘဲ။ တစ္ခ်ဳိ႕ေသာသူေတြက company ေတြကို ရုိက္ေၾကး သိန္း၂၀-၃၀ ေပးျပီး ပင္လယ္ျပင္လုပ္သက္ယူဖို႕ ထြက္သြားၾကေလရဲ႕…။ စာေရးသူေျပာခ်င္တာကေတာ့ စာဖတ္သူေတြထဲမွာ သေဘာၤသားျဖစ္ခ်င္လို႕ ေရေၾကာင္းတက္မဲ့သူေတြမ်ားပါေနရင္ သတိနဲ႕ဆင္ျခင္ဖို႕ပါ။ MMU တက္မယ္ဆိုရင္ ၅ႏွစ္-၆ႏွစ္ အခ်ိန္ကုန္မယ္- ပိုက္ဆံကုန္မယ္ …ပိုဆိုးတာက ေက်ာင္းတက္ရင္း စိတ္ဓာေတြပ်က္စီးသြားနုိင္တယ္။ သေဘာၤသားလုပ္ခ်င္ရင္ MMMC(သို႕) အျပင္ကေန ဝင္တာပိုေကာင္းမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ engineer ျဖစ္ခ်င္သူေတြလည္း ေသခ်ာစဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္..။စာေရးသူအျမင္ကို ေျပာရရင္ ျမန္မာနို္င္ငံဟာ ခုခ်ိန္မွာ တိုးတက္မႈလမ္းကို ေလ်ာက္လမ္းေနတဲ့အခ်ိန္ပါ..။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကို ေငြေၾကးတစ္ခုထဲၾကည့္ျပီး ပင္လယ္ျပင္ထဲကို မထြက္ေစခ်င္ပါဘူး။ တို႕နုိုင္ငံအတြက္ အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေနတဲ့ ေနရာေတြမွာ အနာဂတ္ လူငယ္ေတြကို ျမင္ေတြ႕ခ်င္ပါတယ္။ ေတာ္တဲ့သူေတြ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းလွတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ထဲမွာ ဒုကၡေတြနဲ႔ျဖတ္သန္းမဲ့အစား ကုန္းေပၚမွာဘဲ နိုင္ငံအတြက္-မိမိနဲ႕မိသားစုအတြက္ ၾကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ ပိုျပီးအဓိပၸါယ္ရွိမယ္လို႕ ယူဆပါတယ္။ ျမန္မာႏို္င္ငံရဲဲ႕ မိဘမ်ားအေနျဖင့္လည္း ေဟာင္းႏြမ္းတဲ့အယူအဆေတြကို စြန္႔လြတ္ျပီး ကိုယ့္သားသမီးေတြရဲ႕ အားသန္တဲ့လမ္းကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ျပဳေစခ်င္ေၾကာင္း …………
ေမာင္ကခ်င္(ေတာင္ေပၚသား)
7th batch(MMU)
18 JULY 2013
Work smarter mate…not harder…
ျမန္မာလိုဆီေလ်ာ္ေအာင္ဘာသာျပန္႐ရင္ေတာ့……"ကုန္းျပီးစြတ္လုပ္မေနနဲ႕…ေခါင္းေလးဘာေလးသံုးဦး…" လို႕ပဲျပန္ရမလား…… ဒီစကားေလးက က်ေနာ္လွန္ေလွာၾကည့္ဖူးတဲ႕ Navigation စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ လူမ်ိဳးျခားကပၸတိန္တစ္ေယာက္ေျပာထားတာကို quote လုပ္ထားတာပါ……သေဘာက်လြန္းလို႕မွတ္မိေနတာပါ……ဒီသေဘၤာသားေလာကမွာ seamanship နဲ႕ showmanship ရယ္ဆိုျပီး ၂ မ်ိဳးရွိေၾကာင္း က်ေနာ္စီးခဲ႕တဲ႕ ဂ်ပန္ပိုင္သေဘၤာေပၚက ဖိလစ္ပိႏိုး crewေတြရဲ႕လက္ခ်ာကိုခံယူဖူးပါတယ္…… seamanship ဆိုတာေတာ့ အားလံုးသိတဲ႕အတိုင္း သေဘၤာသားေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕အေလ့အထနဲ႔ကြ်မ္းက်င္မႈေတြေပါ့……showmanship က်ေတာ့ သူလဲကြ်မ္းက်င္တာပဲတဲ႕…ဘာကြာလဲဲဆိုေတာ့…သူကလုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး……လႈပ္ေနတာတဲ႕……ဒါေပမဲ႕ ၾကည့္လုိက္ရင္ေတာ့ သူ႕အလုပ္ကို အတည္ေပါက္ၾကီး အားၾကိဳးမာန္တက္လုပ္ေနသေယာင္ထင္ရတယ္…တကယ္တမ္းက သက္ေတာင့္သက္သာအေပၚယံလုပ္ေနတာပါတဲ႕…ဒါလဲ ကြ်မ္းက်င္မႈတစ္ခုလိုတယ္ဆိုတာေတာ့ လက္ခံလိုက္ရပါတယ္…(စကားမစပ္ က်ေနာ္နဲ႕တြဲဖူးတဲ႕ ဖား crew ေတြ အရာရွိေတြကေတာ့ တစ္ေယာက္မွ showmanship သမားပါတာမေတြ႕ခဲ႕ပါဘူး…တကယ္ကို သူတို႕အလုပ္သူတို႕ပိုင္တဲ႕သူေတြခ်ည္းပါပဲ) ေခါင္းစဥ္ကအစကိုျပန္ေကာက္႐ရင္ ကပၸတိန္ၾကီးေျပာတာကို က်ေနာ္က ကိုယ့္ဘာသာ ဘာသာျပန္ၾကည့္ျပီး သေဘာက်ေနတာပါ……ဒါေပမဲ႕ သူေျပာခ်င္တဲ႕ စမတ္က်က်အလုပ္လုပ္ပါဆိုတာကို ေရသာခိုအေခ်ာင္လိုက္တာနဲ႕ ေရာသြားမွာစိုးလို႕ showmanship အေၾကာင္းကို ၾကားျဖတ္ ပဏာခံလိုက္ရတာျဖစ္ပါတယ္……ဒီလိုပါ……ဥပမာ ကို္ယ္ေတြ႕နားလည္ခဲ႕တာတစ္ခုနဲ႕ခ်ိန္ထိုး႐ရင္……Brazil, victoria ကိုက်ေနာ္တို႕ေရာက္ခဲ႕တုန္းက ကမ္းကပ္ထားတဲ႕ သေဘၤာေတြရဲ႕ Rat guard ေတြဟာ Mooring ropeေတြေပၚမွာ ရွိမေနပဲ ေဘးက်ေနတာမ်ိဳးကို ဆိပ္ကမ္းရဲကေတြ႕ခဲ႕ရင္ အဲဒီ႕သေဘၤာကို ေဒၚလာ 4000(အတိအက်မမွတ္မိ) ေငြသားဒဏ္ရိုက္မယ္ဆိုတဲ႕Port regulation ၾကီး ရွိေနပါတယ္……ဒီေတာ့……Bosun ၾကီးက က်ေနာ္တို႕ကို ဘိလပ္ေျမစပ္ခိုင္းပါတယ္……စပ္ေဖ်ာ္ထားတဲ႕ဘိလပ္ေျမေတြကို ပါတီတုန္းက က်န္ေနတဲ႕ဘီယာဘူးခြံအေဟာင္းေတြအထဲထည့္……ဘိလပ္ေျမေတြေျခာက္သြားေတာ့ အေတာ္အေလးခ်ိန္စီးသြားျပီျဖစ္တဲ႕ ဘီယာဘူးေတြကို ေဆးနီေလးေတာင္သုတ္ခိုင္းလိုက္ေသးဗ်…… ျပီးေတာ့ Rat guard ေတြရဲ႕ အလည္ေပါက္ေဘး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီမွာ တစ္ဘူးစီ သံနန္းၾကိဳးနဲ႕ တြဲတုပ္ျပီးခ်ည္ထားလိုက္ေရာ……အဲ႕လိုျပဳျပင္ဖန္တီးလိုက္တဲ႕႕ Rat guard ေတြကို ခ်ထားလိုက္ရင္ ေတာ္ရံုေလတိုက္တာေလာက္ကေတာ့ သြားၾကည့္စရာမလိုေတာ့ဘူး………မဟုတ္လို႕ကေတာ့ Aft station တစ္ခုတည္းမွာတင္ Gangway duty သမားခမ်ာ……တဟူးဟူးတိုက္လို႕လြင့္ခ်င္ရာလြင့္ေနတဲ႕ Rat guard ေတြကို သူ႕ေနရာသူရွိေနဖို႕အေရး ေျပးေျပးျပီးေနရာျပန္ျပန္ခ်ေနရတာ တစ္ခ်ိန္လံုး ဆပ္ျပာသည္ လင္္ေပ်ာက္သလို ျဖစ္ေနရွာတာပါ……ျဖစ္ဆို…… မ်က္မွန္အနက္ ေပါင္မွာေသနတ္နဲ႕ ဘရာဇီးဆိပ္ကမ္းရဲေတြကလဲ ကမ္းကပ္ထားသမ်ွ သေဘၤာေတြကို ဒဏ္ေၾကးရိုက္ဖို႕အေရး တစ္ခ်ိန္လံုး ပတၱေရာင္လွည့္ေနတာကိုး……ဆိုလိုရင္းကေတာ့ ဆပ္ျပာသည္လင္ေပ်ာက္ေနရွာတဲ႕ gangway duty သမားဟာ "Work harder" ပါ……(သူ႕မူရင္း duty ျဖစ္တဲ႕ ISPS code ၾကီးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ျပီး access control မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ေဒၚလာ 4000 တန္ Rat guard ေတြကိုပဲ အေျပးအလႊား ျဗဟၼာ့ဦးေခါင္းလိုလိုက္ကိုင္ေနရတာ အလကားသက္သက္ အင္အားျဖဳန္းတီးေနရတာပါ)
လက္လုပ္ဘီယာဘူးေတြခ်ိတ္ထားလို႕ ေလအေတာ္ျပင္းမွသာ Rat guard ေတြ က်/မက် သြားစစ္ေဆးဖို႕လိုေတာ့တဲ႕အခါ "Work smarter" ျဖစ္သြားပါျပီ……
ဒါေလးက က်ေနာ္ ေျပာတတ္ မေျပာတတ္နဲ႕ ဥပမာေပးလိုက္တာပါ……တကယ္ေတမ္း အေတြ႕အၾကံဳရင့္မာေနတဲ႕ သေဘၤာသားၾကီးေတြမွာဆို ဒီထက္ေကာင္းတဲ႕ျဖတ္လမ္းနည္း ဥပမာေတြရွိမွာပါ………
ေခတ္ကာလရဲ႕တန္ဖိုးၾကီးေတာင္းဆိုမႈေတြအရ စိန္ေခၚမႈအသစ္သစ္ေတြက ပင္လယ္ကူးသေဘၤာသားေတြကို ေစာင့္ၾကိဳေနပါတယ္……ကိုလံဘတ္စ္ေခတ္ကလို မိုက္ေပ႕ဆိုးေပ႕ ဆိုတဲ႕ အားေကာင္းေမာင္းသန္ အရင္းမစိုက္ေလွထိုးလိုက္ေတြ ကမ္းကုန္လို႕ေရထဲဆင္းလာတဲ႕ ဂ်စ္ပစီေတြကို အလိုမရွိေတာ့ပါဘူး……ပင္လယ္ျပင္ထြက္ဖို႕အေရး က်ေနာ္တို႕ ဘယ္ေလာက္အရင္းစိုက္ထားရလဲဆိုတာ အသိဆံုးျဖစ္ၾကမွာပါ…… အလုပ္ကို ၾကိဳးၾကိဳးစားစားနဲ႕ ခိုင္းတာလုပ္တတ္ရံုဆိုရျပီ ဆိုတဲ႕အေတြးကိုထားခဲ႕ျပီး ဘယ္လိုစမတ္က်က်နဲ႕သူမ်ားဆယ္လွမ္းကို ကိုယ္တစ္လွမ္းလွမ္းရင္ ေကာင္းမလဲဆိုတဲ႕စိတ္ကူးေလးေတြစတင္ဖို႕အခ်ိန္က်လာျပီလို႕ထင္ပါတယ္………အထက္လူၾကီးစိတ္ေက်နပ္ရံုနဲ႕လုပ္တဲ႕သူနဲ႕ အထက္လူၾကီးအံ႕အားသင့္ေအာင္လုပ္ျပႏိုင္တဲ႕သူ ေရရွည္မွာကြာသြားပါလိ္မ့္မယ္……ဒီေနရာမွာ စမတ္က်က်လုပ္ႏိုင္ဖို႕ ဘာလိုအပ္လဲလို႕ဆိုရင္ အေျခခံက်ဆံုးနဲ႕ အရိုးရွင္းဆံုးအေျဖက "Common sense" ပါပဲ……(ေရးသူ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ Common sense အလြန္အားနည္းေၾကာင္း လမ္းၾကံဳေၾကျငာပါရေစ ) ဟုတ္ပါတယ္……တစ္ခါတစ္ေလမွာ က်ေနာ္တို႕ေတြဟာ အရိုးရွင္းဆံုးသေဘာတရားေတြကိုေမ႕ထားျပီး နက္နက္နဲနဲနည္းလမ္းေတြလိုက္ေတြးမိေနတတ္ပါတယ္……။ ဖတ္ရႈသူအားလံုးကို ေလးစားေက်းဇူးတင္လ်ွက္…………
-Aye Sad
TO OUR SEAFARERS
Indonesia / Padang Berth # Jetty 7B မွာၿဖစ္ပ်က္သြားတဲ႔အၿဖစ္အပ်က္ 1 ခုပါ။
အဲ႔ဒီေနရာအနီးတ၀ိုက္မွာသြားလာလွုပ္ရွားေနတဲ႔လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္သေဘာၤသားေတြအားလံုးသတိထားရေအာင္လို႕ပါ။
ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕အဲ႕ဒီေနရာမွာလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္သေဘာၤသား1ေယာက္ဖိတ္စင္ေၾကြလြင္႕ခဲ႔ရပါ တယ္။
ဘာေၾကာင္႕လဲဆိုေတာ႕local Alcoholေၾကာင္႕ပါ။ေသာက္ၿပီး5နာရီ6နာရီခန္႕မွာထိုသူသည္ေနမထိထိုင္မ
သာၿဖစ္လာပါသည္။ၿပီးေတာ႕အနီးနားလူကိုသူေနမေကာင္းဘူးဟုေၿပာသည္။သိပ္မၾကာပါ,သူ႕လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္
သေဘာၤသား1ေယာက္အခန္းမွာအေမာစေဖာက္လာပါသည္။မ်က္လံုးမ်ားၿပာလာသည္ဟုေၿပာသည္။စကားသိပ္
မေၿပာႏိုင္ေတာ႕အဲ႕ဒီအခ်ိန္မွာ Vessel ေပၚမွာရသေလာက္ precaution မ်ားယူၿပီး Oxygen ေပး, Blood pressure
မ်ားတုိင္းၾကည္႕သည္။ Very high pressure 175/138. Oxygen ေပးရင္းၿဖင္႕ Ambulance ကားၿဖင္႕Hospital
သို႕ခ်က္ၿခင္းပို႕ေဆာင္ပါသည္။မမွီေတာ႕ပါ။ေဆးရံုအေရာက္ မွာဆံုးပါးသြားခဲ႔ရပါသည္။ က်ြန္ေတာ္တို႕ vessel
မတိုင္ခင္အၿခားသေဘာၤသား 2ဦး3ဦးခန္႕ လည္းအလားတူအၿဖစ္အပ်က္မ်ိဳးၿဖစ္ပ်က္ခဲ႔ပါတယ္(ေနာက္မွသိခဲ႔ရတာပါ)း
ၿပီးေတာ႕လဲအဲ႔ဒီေဒသခံေတြကသူတို႕ local Alcohol အေၾကာင္းကိုသိပံုေပၚပါတယ္ (As Agent’s speech)။
ၿဖစ္သြားတဲ႔လူေတြအားလံုးဟာေရၿခားေၿမၿခား localအေၾကာင္းကိုမသိတဲ႔သေဘာၤသားေတြပါ။
အဲ႔ဒါေၾကာင္႕ေနာက္ေနာင္အဲ႔ဒီေနရာက ိုညီေတာ္ေနာင္ေတာ ္ Seafarers မ်ားေရာက္ခဲ႔လွ်င္အထူးသတိ
ထားၾကဖို႕- အလားတူအၿဖစ္အပ်က္မ်ိဳးထပ္မံမေပၚေပါက္ေစရန ္ရည္ရြယ္၍ဒီpost က ိုတင္လိုက္ပါသည္။
VON VOYAGE FOR ALL
M3
ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရေၾကာင္းပို႔ေဆာင္ေရး ညႊန္ၾကားမႈဦးစီးဌာနမွ သေဘၤာသားမ်ား၏ သေဘၤာသားလက္မွတ္ (စီဒီစီ)အား စက္တင္ဘာလ ကုန္ပိုင္းထိသာ ထုတ္ေပးေတာ့မည္
ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရေၾကာင္းပို႔ေဆာင္ေရး ညႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာနမွ
သေဘၤာသားမ်ားအား သေဘၤာသားလက္မွတ္ (စီဒီစီ)စာအုပ္အား ျပန္လည္ထုတ္ယူရန္
ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ေၾကာင္း ေရေၾကာင္းပို႔ေဆာင္ေရး ညႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာန၊
သေဘၤာသားဌာနခြဲမွ သတင္းရရွိသည္။
ယခင္က ေရေၾကာင္းပို႔ေဆာင္ေရး ညႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာန၊ သေဘၤာသား ဌာနခဲြတြင္
သေဘၤာသားမ်ား၏ လုပ္သက္မွတ္တမ္း စာအုပ္ျဖစ္ေသာ စီဒီစီစာအုပ္အား ယခင္က
သေဘၤာသားမ်ား ျပည္ပသေဘၤာမ်ားေပၚတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၿပီး ရန္ကုန္သို႔
ျပန္လည္ေရာက္ရွိခ်ိန္တြင္ ထိန္းသိမ္းထားရွိၿပီး၊ ျပည္ပသို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာ
ခ်ိန္မွသာလွ်င္ စီဒီစီ ထုတ္ေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
သို႔ေသာ္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္ ၁၂ ရက္မွ စတင္ၿပီး စီဒီစီအား
ကာယကံရွင္ကိုယ္တိုင္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရန္ ျပန္လည္ထုတ္ေပးလ်က္ရွိေၾကာင္း
သိရသည္။ ယင္းသို႔ သေဘၤာသားမ်ားအား စီဒီစီစာအုပ္မ်ား
ျပန္လည္ထုတ္ေပးရျခင္းမွာ ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ ျပည္၀င္ျပည္ထြက္
ခရီးသည္မ်ား လြယ္ကူလ်င္ျမန္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
"စီဒီစီ စာအုပ္ေတြကို သေဘၤာသားေတြ လက္ထဲမွာ ကိုင္ေဆာင္ထားႏိုင္ေအာင္
ထုတ္ေပးေနပါတယ္။ ခုလို ထုတ္ေပးမႈေတြကို စက္တင္ဘာလ ၃၀ ရက္ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး
ထုတ္ေပးသြားမွာပါ" ဟု ေရေၾကာင္းပို႔ေဆာင္ေရး ညႊန္ၾကားမႈဦးစီးဌာနမွ
တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
ေရေၾကာင္းပို႔ေဆာင္ေရး ညႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာနမွ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇြန္ ၃၀ ရက္အထိ
စီဒီစီစာအုပ္ စုစုေပါင္း ၉၀၅၄၀ စာအုပ္ ထုတ္ေပးထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
via Eleven Media Group
(PLP)
AKADEMIK LOMONOSOV
လမ္းပန္းဆက္သြယ္မႈခက္ခဲျပီး ေဝးလံေခါင္ျဖားတဲ့ ရုရွားနိုင္ငံရဲ႕ ေနရာေဒသမ်ားကို စြမ္းအင္ အေထာက္အပံ့ေပးနိုင္ဖို႔အတြက္ AKADEMIK LOMONOSOV လို႔အမည္ေပးထားတဲ့ ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္အားေထာက္ပံ့သေဘၤာကို သံုးႏွစ္အတြင္းအျပီးတည္ေဆာက္မယ္လို႔ ၾကားသိရပါတယ္။
"၂၀၁၆မွာ ဒီလို တုႏိႈင္းမဲ့ သေဘၤာကို အသံုးျပဳရန္အတြက္ အသင့္ျဖစ္ေနရပါမယ္"
ဒါကေတာ့ မၾကာေသးခင္က စိန္႔ပီတာစဘတ္ျမဳိ႕မွာက်င္းပခဲ့တဲ့ (၆)ၾကိမ္ေျမာက္ နိုင္ငံတကာ ေရတပ္ဆိုင္ရာျပပြဲအခမ္းအနားမွာ ရုရွားနိုင္ငံရဲ႕ အၾကီးဆံုးသေဘၤာတည္ေဆာက္ေရး သေဘၤာက်င္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ေဘာလ္တစ္သေဘၤာက်င္း၊ အေထြေထြညႊန္ၾကားေရးမွဴး Aleksandr Voznesensky က ဇြန္လ ၇ရက္ေန႕မွာ သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာၾကားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
AKADEMIK LOMONOSOV သေဘၤာဟာ ကမာၻ႕ပထမဆံုးေသာ ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္အားေထာက္ပံ့သေဘၤာ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကိုလဲ ၾကားသိရပါတယ္။
ဒီသေဘၤာဟာ ရုရွားရဲ႕ အလွမ္းေဝးေသာေနရာေဒသမ်ားကို စြမ္းအင္ သာမက ေသာက္သံုးေရကိုပါ ထုတ္လုပ္ေထာက္ပံ့နိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔အျပင္ စက္မႈဇုန္မ်ား၊ ဆိပ္ကမ္းေဒသမ်ား၊ ကမ္းလြန္ ေရနံႏွင့္ဓာတ္ေငြ႔တူးေဖာ္ေရးစင္မ်ားအတြက္ ေထာက္ပံ့မႈေပးရာတြင္ အဆင္ေျပေစရန္အလို႔ငွာ ဒီဇိုင္း တီထြင္ေဆာက္လုပ္ထားပါေသးတယ္။
ယခုလို ေရေပၚႏ်ဴဓာတ္အားေပးစီမံကိန္းဟာ ရုရွားနုိင္ငံ၏ အေရွ႕ဘက္ေဒသမ်ားႏွင့္ လြန္စြာေဝးကြာေသာ ေျမာက္ဘက္ကမ္းရိုးတန္းတစ္ေလွ်ာက္ရွိ ျမဳိ႕ေဒသမ်ား ဖြံျဖိဳးတိုးတက္ဖို႔အတြက္လဲ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။ ရုရွားအေနနဲ႔လဲ ဒီလိုသေဘၤာအမ်ိဳးအစားမ်ားကို တြင္းထြက္သတၱဳသိုက္ရွိတဲ့ေနရာေတြႏွင့္ နုိင္ငံျပင္ပမွမွာရွိတဲ့ အေျခစိုက္စခန္းေတြကိုေထာက္ပံ့ဖို႔ ရည္ရြယ္မွာပါ။
ဝန္ထမ္းဦးေရ ၆၉ဦးတာဝန္ယူ ထမ္းေဆာင္မည့္ ၂၁၅၀၀တန္ခ်ိန္ရွိတဲ့ ဒီသေဘၤာမွာ လူဦးေရ ၂သိန္းခန္႔ရွိေသာျမဳိ႕တစ္ျမဳိ႕ကို ဓာတ္အား လံုေလာက္စြာေထာက္ပံ့နိုင္မည့္ KLT 40 ဓာတ္ေပါင္းဖို ၂လံုးက လွ်ပ္စစ္စြမ္းအင္ ၇၀မဂၢါဝပ္ခန္႔ ထုတ္လႊတ္နိုင္မွာျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်။
General characteristics of AKADEMIK LOMONOSOV
Class & type: Nuclear power station barge
Displacement: 21,500 tonnes
Length: 144.4 m (474 ft)
Beam: 30 m (98 ft)
Height: 10 m (33 ft)
Draft: 5.6 m (18 ft)
Crew: 69
Notes: 2 modified KLT-40S Nuclear Reactors (Icebreaker type) producing 70 MW electric or 300 MW heat power
Akademik Lomonosov is a non-self-propelled vessel to be operated as the first Russian floating nuclear power station. The ship was named after Academician Mikhail Lomonosov.
(PLP)
credit to sourses: wikipedia, neurope.eu, shipspotting.com
"၂၀၁၆မွာ ဒီလို တုႏိႈင္းမဲ့ သေဘၤာကို အသံုးျပဳရန္အတြက္ အသင့္ျဖစ္ေနရပါမယ္"
ဒါကေတာ့ မၾကာေသးခင္က စိန္႔ပီတာစဘတ္ျမဳိ႕မွာက်င္းပခဲ့တဲ့ (၆)ၾကိမ္ေျမာက္ နိုင္ငံတကာ ေရတပ္ဆိုင္ရာျပပြဲအခမ္းအနားမွာ ရုရွားနိုင္ငံရဲ႕ အၾကီးဆံုးသေဘၤာတည္ေဆာက္ေရး သေဘၤာက်င္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ေဘာလ္တစ္သေဘၤာက်င္း၊ အေထြေထြညႊန္ၾကားေရးမွဴး Aleksandr Voznesensky က ဇြန္လ ၇ရက္ေန႕မွာ သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာၾကားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
AKADEMIK LOMONOSOV သေဘၤာဟာ ကမာၻ႕ပထမဆံုးေသာ ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္အားေထာက္ပံ့သေဘၤာ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကိုလဲ ၾကားသိရပါတယ္။
ဒီသေဘၤာဟာ ရုရွားရဲ႕ အလွမ္းေဝးေသာေနရာေဒသမ်ားကို စြမ္းအင္ သာမက ေသာက္သံုးေရကိုပါ ထုတ္လုပ္ေထာက္ပံ့နိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔အျပင္ စက္မႈဇုန္မ်ား၊ ဆိပ္ကမ္းေဒသမ်ား၊ ကမ္းလြန္ ေရနံႏွင့္ဓာတ္ေငြ႔တူးေဖာ္ေရးစင္မ်ားအတြက္ ေထာက္ပံ့မႈေပးရာတြင္ အဆင္ေျပေစရန္အလို႔ငွာ ဒီဇိုင္း တီထြင္ေဆာက္လုပ္ထားပါေသးတယ္။
ယခုလို ေရေပၚႏ်ဴဓာတ္အားေပးစီမံကိန္းဟာ ရုရွားနုိင္ငံ၏ အေရွ႕ဘက္ေဒသမ်ားႏွင့္ လြန္စြာေဝးကြာေသာ ေျမာက္ဘက္ကမ္းရိုးတန္းတစ္ေလွ်ာက္ရွိ ျမဳိ႕ေဒသမ်ား ဖြံျဖိဳးတိုးတက္ဖို႔အတြက္လဲ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။ ရုရွားအေနနဲ႔လဲ ဒီလိုသေဘၤာအမ်ိဳးအစားမ်ားကို တြင္းထြက္သတၱဳသိုက္ရွိတဲ့ေနရာေတြႏွင့္ နုိင္ငံျပင္ပမွမွာရွိတဲ့ အေျခစိုက္စခန္းေတြကိုေထာက္ပံ့ဖို႔ ရည္ရြယ္မွာပါ။
ဝန္ထမ္းဦးေရ ၆၉ဦးတာဝန္ယူ ထမ္းေဆာင္မည့္ ၂၁၅၀၀တန္ခ်ိန္ရွိတဲ့ ဒီသေဘၤာမွာ လူဦးေရ ၂သိန္းခန္႔ရွိေသာျမဳိ႕တစ္ျမဳိ႕ကို ဓာတ္အား လံုေလာက္စြာေထာက္ပံ့နိုင္မည့္ KLT 40 ဓာတ္ေပါင္းဖို ၂လံုးက လွ်ပ္စစ္စြမ္းအင္ ၇၀မဂၢါဝပ္ခန္႔ ထုတ္လႊတ္နိုင္မွာျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်။
General characteristics of AKADEMIK LOMONOSOV
Class & type: Nuclear power station barge
Displacement: 21,500 tonnes
Length: 144.4 m (474 ft)
Beam: 30 m (98 ft)
Height: 10 m (33 ft)
Draft: 5.6 m (18 ft)
Crew: 69
Notes: 2 modified KLT-40S Nuclear Reactors (Icebreaker type) producing 70 MW electric or 300 MW heat power
Akademik Lomonosov is a non-self-propelled vessel to be operated as the first Russian floating nuclear power station. The ship was named after Academician Mikhail Lomonosov.
(PLP)
credit to sourses: wikipedia, neurope.eu, shipspotting.com
oww စနစ္သစ္အတြက္examေဖာင္တင္ရန္လိုအပ္ခ်က္..
.( ေရေႀကာင္းဆင္းမ်ားအတြက္ )
1. course of completion certificate (original)
2. accepted for sea service ေထာက္ခံစာ (original)
3. ၆လအတြင္းစ္ေဆးထားေသာeye test (original)
4. CDC (copy)
5. ေရေႀကာင္းဆင္းလက္မွတ္ (iriginal + copy)
6. COC size ဓါတ္ပံု ( 4 ပံု )
7. ကိုယ္ေရးရာဇဝင္အက်ဥ္းခ်ဳပ္
8. စာေမးပြဲေႀကး
1. course of completion certificate (original)
2. accepted for sea service ေထာက္ခံစာ (original)
3. ၆လအတြင္းစ္ေဆးထားေသာeye test (original)
4. CDC (copy)
5. ေရေႀကာင္းဆင္းလက္မွတ္ (iriginal + copy)
6. COC size ဓါတ္ပံု ( 4 ပံု )
7. ကိုယ္ေရးရာဇဝင္အက်ဥ္းခ်ဳပ္
8. စာေမးပြဲေႀကး
သေဘာၤသားနဲ႔ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး
Kyi Min Han
သေဘာၤသားနဲ႔ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး
က်ြန္ေတာ္တို ့သေဘာၤသားေတြဟာ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးနဲ႔အၿမဲလိုလိုရင္ဆိုင္ေနရတာပါဗ်ာ။
မယံုမရွိပါနဲ႔။ က်ြန္ေတာ္ေသခ်ာေျပာျပမယ္။နားေထာင္ ။
ေရ သေဘာၤလိုက္ပါတယ္ဆိုမွ ေရကေတာ့အၿမဲကိုပတ္လည္ဝိုင္းေနေတာ့တာပါပဲ။ သူတစ္ေယာက္ထဲဒုကၡေပးရတာအားမရလို ့သူ ့အမ်ိဳးေတြျဖစ္တဲ႔ မုန္တိုင္းတို ့ လိႈင္းတို ့လဲေခၚလာတတ္ေသးတယ္ဗ်။
မီး သူကလဲေတာ္ေတာ့္ကိုဆိုးတဲ႔အထဲမွာပါတယ္ဗ်။ သေဘာၤေတြမွာတစ္ခုခုျဖစ္ၿပီဆိုရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္
မီးေလာင္တာမ်ားတယ္။ ပင္လယ္ထဲကေရေတြနဲ႔ ပက္ေပါ ့လို ့မေျပာနဲ႔အုန္းဗ်။ ပက္တာမ်ားလို ့စုပ္ထုပ္လို ့မနိုင္ရင္ မီးေလာင္တာေရာ သေဘာၤနစ္တာပါ နွစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားမယ္။မီးသိပ္ႀကီးလာရင္ ၿငိမ္းလို ့မနိုင္လို ့ သေဘာၤ
ေရွ ့သြားၿပီးထိုင္ၾကည့္လို ့ အကူအညီကိုေစာင့္ရတာေတြေတာင္ရွိပါသတဲ႔။
မင္း အာဏာပိုင္ ဆိပ္ကမ္းကပ္လို ့ကေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို ့ ဘဝက ကုန္းေပၚကလာတဲ႔ ယူနီေဖာင္းဝတ္မွန္
သမွ်ေၾကာက္ေနရတဲ႔ဘဝပါဗ်ာ။ တစ္ကယ့္ကိုယ္ အမ်ိဳးကလည္းစံုလွပါတယ္။ Custom,Immigration, port health, police, portstate flagstate, internal affair စသည္စသည္ျဖင့္ လာလာၿပီးဓားျပတိုက္ေနၾကတာ
ေျပာမယံု ႀကံဳဖူးမွသိမွာပါဗ်ာ။
ခိုးသူ ဓားျပ သူတို ့ကလဲ တစ္ေမွာက္ဗ်ိဳ ့ သေဘာၤက သံတိုသံစ ကမ္းမွာကပ္ဖို ့ထားတဲ႔သေဘာၤႀကိဳး ခိုးတာကအစ သေဘာၤတစ္စီးလံုးမွာရွိတဲ႔သေဘာၤသားအကုန္သတ္ၿပီး သေဘာၤပါအေပ်ာက္ရွင္းတဲ႔ အထိ
အမ်ိဳးအစားကမ်ားလွပါတယ္။ somalia ဓားျပေတြဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားသိၾကမွာပါဗ်ာ။
မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူ သေဘာၤေပၚမွာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးႀကီးပဲရွိတာမဟုတ္ဘူးဗ်။ တစ္ကယ့္ကို ပါပါ့လူမ်ိဳး ၉၉
ေရာေနတာ။လူမ်ိဳးကေပၚင္းစံုဆိုေတာ့အက်င့္စရိုက္ကလဲေပါင္းစံုေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ္နဲ႔အေၾကာမတဲ႔ေကာင္ပါလာၿပီဆိုရင္ စိတ္ဆင္းရဲဖို ့သာျပင္ေတာ ့ဗ်ိဳ ့။ တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ကိုယ္မျမင္ခ်င္တဲ႔
မ်က္ခြက္ကို ကိုယ့္ကန္ထရိုက္ မၿပီးခင္အထိ မျမင္ခ်င္လဲျမင္ေနရတဲ႔ဘဝကို ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ပါဗ်ာ။
သေဘာၤသားနဲ႔ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး
က်ြန္ေတာ္တို ့သေဘာၤသားေတြဟာ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးနဲ႔အၿမဲလိုလိုရင္ဆိုင္ေနရတာပါဗ်ာ။
မယံုမရွိပါနဲ႔။ က်ြန္ေတာ္ေသခ်ာေျပာျပမယ္။နားေထာင္ ။
ေရ သေဘာၤလိုက္ပါတယ္ဆိုမွ ေရကေတာ့အၿမဲကိုပတ္လည္ဝိုင္းေနေတာ့တာပါပဲ။ သူတစ္ေယာက္ထဲဒုကၡေပးရတာအားမရလို ့သူ ့အမ်ိဳးေတြျဖစ္တဲ႔ မုန္တိုင္းတို ့ လိႈင္းတို ့လဲေခၚလာတတ္ေသးတယ္ဗ်။
မီး သူကလဲေတာ္ေတာ့္ကိုဆိုးတဲ႔အထဲမွာပါတယ္ဗ်။ သေဘာၤေတြမွာတစ္ခုခုျဖစ္ၿပီဆိုရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္
မီးေလာင္တာမ်ားတယ္။ ပင္လယ္ထဲကေရေတြနဲ႔ ပက္ေပါ ့လို ့မေျပာနဲ႔အုန္းဗ်။ ပက္တာမ်ားလို ့စုပ္ထုပ္လို ့မနိုင္ရင္ မီးေလာင္တာေရာ သေဘာၤနစ္တာပါ နွစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားမယ္။မီးသိပ္ႀကီးလာရင္ ၿငိမ္းလို ့မနိုင္လို ့ သေဘာၤ
ေရွ ့သြားၿပီးထိုင္ၾကည့္လို ့ အကူအညီကိုေစာင့္ရတာေတြေတာင္ရွိပါသတဲ႔။
မင္း အာဏာပိုင္ ဆိပ္ကမ္းကပ္လို ့ကေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို ့ ဘဝက ကုန္းေပၚကလာတဲ႔ ယူနီေဖာင္းဝတ္မွန္
သမွ်ေၾကာက္ေနရတဲ႔ဘဝပါဗ်ာ။ တစ္ကယ့္ကိုယ္ အမ်ိဳးကလည္းစံုလွပါတယ္။ Custom,Immigration, port health, police, portstate flagstate, internal affair စသည္စသည္ျဖင့္ လာလာၿပီးဓားျပတိုက္ေနၾကတာ
ေျပာမယံု ႀကံဳဖူးမွသိမွာပါဗ်ာ။
ခိုးသူ ဓားျပ သူတို ့ကလဲ တစ္ေမွာက္ဗ်ိဳ ့ သေဘာၤက သံတိုသံစ ကမ္းမွာကပ္ဖို ့ထားတဲ႔သေဘာၤႀကိဳး ခိုးတာကအစ သေဘာၤတစ္စီးလံုးမွာရွိတဲ႔သေဘာၤသားအကုန္သတ္ၿပီး သေဘာၤပါအေပ်ာက္ရွင္းတဲ႔ အထိ
အမ်ိဳးအစားကမ်ားလွပါတယ္။ somalia ဓားျပေတြဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားသိၾကမွာပါဗ်ာ။
မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူ သေဘာၤေပၚမွာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးႀကီးပဲရွိတာမဟုတ္ဘူးဗ်။ တစ္ကယ့္ကို ပါပါ့လူမ်ိဳး ၉၉
ေရာေနတာ။လူမ်ိဳးကေပၚင္းစံုဆိုေတာ့အက်င့္စရိုက္ကလဲေပါင္းစံုေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ္နဲ႔အေၾကာမတဲ႔ေကာင္ပါလာၿပီဆိုရင္ စိတ္ဆင္းရဲဖို ့သာျပင္ေတာ ့ဗ်ိဳ ့။ တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ကိုယ္မျမင္ခ်င္တဲ႔
မ်က္ခြက္ကို ကိုယ့္ကန္ထရိုက္ မၿပီးခင္အထိ မျမင္ခ်င္လဲျမင္ေနရတဲ႔ဘဝကို ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ပါဗ်ာ။
Monday, July 1, 2013
လူငယ္ နဲ႕ ေရေၾကာင္း..(၃)။
ကုန္း ၃ ဘ၀ ။ ၁၉၉၁- ၁၉၉၂
တတိယ အရာရွိ ဘ၀ ကုိ က်ေနာ္႕ အိပ္ကပ္ ထဲ မွာ စင္ကာပူ ေဒၚလာ ၁၀၀ နဲ႕ စခဲ႕ပါတယ္။
ပထမ ဆုံး အရာ ရွိ အၿဖစ္ နဲ႕ သေဘၤာ ဂ်ြဳိင္း ေတာ႕ မုိင္ယာမီ ကုိေရာက္ ဖုိ႕ အဆင္႕ ဆင္႕ ေလယဥ္စီး ရတဲ႕ အခါ
အေမရိကန္ ၿပည္တြင္း ဖလုိက္ မွာအသားေရာင္ ခြဲၿခား ခံရပါတယ္။
ေဘးက အၿဖဴ ေကာင္ အေမရိကန္ က က်ေနာ္ နဲ႕ မထုိင္ ခ်င္ ဘူး ေလယဥ္မယ္ ကုိတုိင္ တယ္
အလည္ခုံ မွာ က်တဲ႕ က်ေနာ္႕ ကုိ အတၱေဘာၾကီးက လက္ တင္ ခုံကုိ အၿပည္႕ ယူထားၿပီး နဲနဲေလး
ထိတာနဲ႕ တစ္ေတာင္ နဲ႕ တြက္ ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ သီးခံခဲ႕ရသလုိ စိတ္အားငယ္ေနတဲ႕ ၾကားထဲ ပုိစိတ္ညစ္ ခဲ႕ရတယ္ ။
ေၿပာ ၿပခ်င္တာ က အေမရိက လုိနုိင္ ငံမွာေတာင္ ဒီမုိကေရစီ တုိ႕ လူ႕ အခြင္႕ေရးတုိ႕ ဆုိတာမၿပတ္သားပါဘူးလုိ႕။
သေဘၤာ က ၃ရက္ ေနာက္ က် လုိ႕ Miami ကမ္းေၿခ ၾကီး မွာ ေနေနရေပမဲ႕ ပုိက္ ဆံ မရွိ လုိ႕ ေဟာ္တယ္မွာ ဘဲ အိပ္ ေနမိပါတယ္။
သေဘၤာေပၚ ေရာက္ေတာ႕လဲ အသက္ ငယ္လြန္း တဲ႕ အရာရွိကုိ
ကုလား သူၾကီးက သူ႕ မ်က္ မွန္ေအာက္ကေန စုိးရိမ္မကင္းတဲ႕ မ်က္ လုံးေတြ နဲ႕ ၾကည္႕ရွာတယ္။
သေဘၤာက ကြန္ တိန္နာ သေဘၤာ အၾကီး အေဟာင္း ပါ အရင္ Steam Ship ကုိ ေၿပာင္းထားတဲ႕ ခါးဆက္ ထားတဲ႕ သေဘၤာ
ေပမဲ႕ Stabilizer ပါတဲ႕ သေဘၤာၾကီး ၿဖစ္ ေနပါတယ္။အေတြ႕ အၾကဳံ သစ္ေတြ မ်ားစြာ ရခဲ႕တယ္။
အရာရွိခ်ဳပ္ နဲ႕ စစဦးမွာရန္စၿဖစ္ပါတယ္ က်ေနာ္တုိ႕ က NOL မွာ Cadet ေပမဲ႕ Watch ယူရင္ စဆုံးေဒါင္႕ေစ႕ေအာင္လုပ္ၿပီး
အရာရွိက ဆုိင္းလာထုိးရုံ သက္သက္ ပါ အလုပ္ က်ြမ္း က်င္ ၿပီးသာ ေတြ ပါ။
ရန္ၿဖစ္ရတာက Walkie Talkie ကေန က်ေနာ္ ကုိ ကြန္ တိန္နာေအာက္ က က်န္ေနတဲ႕Lashing Gear ေတြ သယ္ခိုင္းလုိ႕ပါ
ဒါ က်ေနာ္႕ အလုပ္ မဟုတ္ တဲ႕ အၿပင္ အသက္ အႏၱရယ္ ရွိ လုိ႕ ဘကုန္း ကုလား ကုိ ၿပန္ေၿပာမိေတာ႕
ပြဲ ၾကီး ပြဲေကာင္း ၿဖစ္ ၿပီ ထင္ေပမဲ႕ ေနာက္ ၃ ရက္ မွာသူဆင္းၿပီး စလုံး ကုန္းေၾကာင္တက္ လာတာနဲ႕ တစ္ခန္းရပ္သြားတယ္။
ၿပသနာကေတာ႕ Crew ေတြ အားလုံး ဟာ အင္မတန္ ေၿပာဆုိ ရခက္ တဲ႕ စလုံးေတြ ၿဖစ္ေနတယ္ ။
ဂ်ဴတီ စယူတဲ႕ Departure station မွာ ရန္စၿဖစ္ပါတယ္။ သေဘၤာသားက မေလးလူမ်ဳိး ပါ ..
သူ Heaving Line ပစ္ လုိ႕ ကမ္းမေရာက္တာ ကုိ က်ေနာ္႕ ေၾကာင္႕လုိ႕ ရမယ္ရွာၿပီး ခေလးသာသာ
က်ေနာ္႕ ကုိ ၿပသနာ ရွာ လုိ႕ ရန္ၿဖစ္ ၾကတယ္ သူက ရင္ဘတ္ ကုိ လက္ သီးနဲ႕ ထုိးေတာ႕
က်ေနာ္က သူ႕ ကုိ လက္တုန္႕ မၿပန္ဘူး ေၾကာက္လဲမေၾကာက္ဘူး ..ၿပန္ထုိးရင္ ၂ေယာက္ လုံး အလုပ္ ၿပဳတ္ မွာသိလုိ႕
မင္း ကုိ တရား၀င္ အေရးယူမယ္ဆုိေတာ႕ ...အရပ္ ၆ေပေလာက္ ရွိတဲ႕ ေကာင္က ေၾကာက္ၿပီး ဘုိဆင္ ကုိ ေၿပးတုိင္တယ္။
အရာရွိကုိ ကုိထိလက္ ေရာက္ က်ဴး လြန္ ေတာ႕ ဘုိဆင္ ကလည္း က်ေနာ္႕ ကုိ ေတာင္းပန္ေပမဲ႕ ဦးစီးမွဴး ကုိ အက်ဴိးေၾကာင္းေၿပာေတာ႕
ေအဘီ ေကာင္က ရွစ္ ခုိးမတတ္ ေတာင္းပန္တာနဲ႕ ေၾက ေအး ေပးလုိက္ ပါတယ္..
ေနာက္ ပုိင္း သေဘၤာသားေတြ တစ္ေကာင္မွ ၿပသနာ မရွာေတာ႕ ေပ ...
သေဘၤာ က USA Coast မွာ ဆိပ္ ကမ္းေတြ ၀င္ ထြက္ ရင္းနဲ႕ အသားက် လာခ်ိန္မွာဘဲ
သေဘၤာ က ကုန္းႏွစ္ ေရေက်ာက္ ေပါက္ လုိ႕ ေနာက္ ဆုံး ဆိပ္ ကမ္းမွာ အေရးေပၚ ဆင္းတာက ေန ေရွာင္ တစ္ခင္ ကုန္း ႏွစ္ ေနရာ ယူရၿပန္တယ္။
သူၾကီးက ၈-၁၂ ကုိ ယူ လုိက္ ရေတာ႕ ညဘက္ ေတြ Atlantic ၿဖတ္ ေတာ႕ က်ေနာ္႕ ကုိ လႊတ္ေပးထားရင္းနဲ႕ ဘဲ ယုံၾကည္မွု ရသြားတယ္
က်ေနာ္ ကေတာ႕ ဂ်ဴတီ ယူခ်ိန္ တုိင္း ေခ်ြးပ်ံေနဆဲ ပါဘဲ သေဘၤာေတြ ဆုိ ၁၅ မုိင္ ေလာက္ ထဲ က ေၾကာက္ၿပီးေရွာင္ ေနမိတယ္...
အဲဒီလုိနဲ႕ အႏၱလန္ တိတ္ကုိၿဖတ္ ေၿမထဲ ပင္လယ္ ကုိေက်ာ္ ဆူးအက္ေရာက္မွ ကုန္းႏွစ္ အသစ္ေရာက္လာတယ္။
အဲဒီသေဘၤာမွာ အရာရွိပါး၀ရုံတင္မက ဘူးနာမည္ေကာင္းလက္ မွတ္ ရလာေတာ႕ သူၾကီး က မင္းေတာ္ တယ္ ကြန္တိန္နာထက္ သာတဲ႕
ေရနံတင္ တင္ သေဘၤာ ေတြ ေပၚ သြားဘုိ႕ Recommend ေပးမယ္ ရုံး မွာသြားေတာင္း ဆုိ တာနဲ႕
သေဘၤာအဆင္းမွာ ၅ စီးထဲ ရွိ တဲ႕ ေရနံတင္ သေဘၤာေတြ ကုိ တက္ ရဘုိ႕ ေတာင္းဆုိ တာ ကုိ ရုံး ကလုိက္ေရာ လုိက္ လုိ႕
က်ေနာ္႕ ဘ၀ ရဲ႕ ပထမ အမွား ၿဖစ္ သြားပါေတာ႕တယ္။
ၾကားထဲ မွာ ကြန္တိန္ နာ Feeder တစ္စီးမွာ ၂လ လုိက္ ေပးရတယ္ က်ေနာ္ တုိ႕ လုိင္း က အဆုိးဆုံး သူၾကီး ရဲ႕ ခ်ီးမြမ္းခံရလုိ႕
က်ေနာ္ ရဲ႕ တက္ ၾကြမွူေတြ ဟာ အၿမင္ ကပ္ စရာ ေကာင္းေလာက္ ေအာင္ နထင္ ကုိေသြးေရာက္ေစခဲ႕တယ္။
ဒါေပမဲ႕ ပထမဆုံး ေရနံတင္ သေဘၤာၾကီးေပၚ ေၿခ ခ် မိလုိက္ ကတည္းက အမွားၾကီးမွားသြားတာကုိ သိလုိက္ ရေတာ႕တယ္။
သူၾကီးက အဂၤလိပ္ ေရနံတင္ သေဘၤာ ကုိ ေသခ်ာ မလုိက္ ဖူး ဘဲ တက္ေနတဲ႕ အာ၀ါးဒါး
ကုန္းေၾကာင္က မေလး ကုလား က်ေနာ္႕ ကုိ စတက္ ကတည္း က ေရနံတင္ သေဘၤာမွာ အလုပ္ သင္ နဲ႕ မလုိက္ ဖူး လုိ႕
သူက်ေနာ္႕ ကုိ အလုိမရွိ ေၾကာင္းတြင္ တြင္ ေၿပာၿပီးဘာမွ မသင္ေပးခ်င္သူ
ကုန္းႏွစ္ က စလုံး ဘုိကၿပား က်ေနာ္႕ ကုိ အဖက္ လုပ္ စကားမေၿပာေတာ႕ အားကုိးမရွိ ၿဖစ္ ၿပီး
သူၾကီးက က်ေနာ္႕ ကုိ အၿမန္ဆုံး အလုပ္ က ၿဖဳတ္ ဘုိ႕ အနည္းဆုံး ကြန္ တိန္ နာ ကုိ ၿပန္ ေၿပာင္းေစဖုိ႕ ဖိအားစေပးပါတယ္။
ပထမ ၂ လ မွာ အလူးအလဲ အႏွိပ္စက္ ခံရၿပီး မေလးကုလား ကုန္းခ်ဳပ္ ဆင္းသြားေတာ႕မွ အသစ္ေရာက္လာတဲ႕ ၿပည္ၾကီး ကုလား
ကုန္းေၾကာင္ ငယ္ငယ္ေလး က က်ေနာ္နဲ႕ေနာက္ ပုိင္း မွာ ညီအစ္ကုိ လုိခင္ မင္ သြားရာကေန သူ႕ ဆီ က Tanker ပညာရပ္ ေတြ မ်ားစြာ
သိလာရပါေတာ႕တယ္။
သူကလဲ ပြင္႕ပြင္႕ လင္းလင္းေၿပာပါတယ္ ဆီတင္ သေဘၤာ မွာ အလုပ္ သင္ မလုပ္ ဘူးလို႕ Tanker မွာ စီနီယာ အရာရွိ ၿဖစ္ လာရင္
က်ေနာ္႕ အတြက္ အခက္ ခဲေတြ ၿဖစ္ လာနုိင္ တဲ႕ အေၾကာင္းေၿပာေတာ႕ ေတာ္ ေတာ္ စိတ္ဓါတ္ က်သြားပါတယ္။
ဒုတိယ ဆီတင္ သေဘၤာ အတက္ မွာ ရာထူးတုိးပါတယ္ ကုန္းႏွစ္ ၿဖစ္ ေလၿပီ။
ကုန္း (၂) ဘ၀ (ဆယ္ႏွစ္တာ ) ၁၉၉၃-၂၀၀၃
တတိယ ဆီသေဘၤာ ကုိေတာ႕ VLCC လုိ႕ ေခၚတဲ႕ ေရနံစိမ္း တင္ သေဘၤာ ၾကီး စလုံး Registry ရဲ႕ အၾကီးဆုံး သေဘၤာ ကုိတက္ ရတာပါ။
က်ေနာ္႕ အစ္ကုိ လုိခင္ တဲ႕ ကုန္းေၾကာင္ က အသက္ ၂၉ ႏွစ္ နဲ႕ အဲဒီသေဘၤာ မွာ သူၾကီး ၿဖစ္ ေနေလ ေတာ႕
သူဆီက ကြန္ၿပဴတာ ပညာေတြပါထပ္ရၿပန္တယ္။ Tanker ကုိ Junior အရာရွိ ကိစၥ က်ြမ္း က်င္ လာေပမဲ႕ အားရစရာေတာ႕ မေကာင္းလွပါဘူး။
တတ္နုိင္သေလာက္ သင္ယူေပမဲ႕ Navigation Duties ေတြ ယူေနရတာနဲ႕ Daily Routine Task ေတြ ထဲထဲ နက္ နက္ မသင္ယူနုိင္ခဲ႕ဘူး
သူၾကီးက ေတာ႕ ေနာက္ ပုိင္း မွာ Computer ပညာ ရပ္ ကုိ အရမ္း စိတ္ ၀င္စား သြားၿပီး သူၾကီးဘ၀ ကုိစြန္႕ ၿပီး IT ပညာရွင္ၿဖစ္သြား
ပါတယ္။
၁၉၉၃ မွာ က်ေနာ္ မဂၤလာေဆာင္ ၿဖစ္ ပါတယ္ မဂၤေဆာင္ တဲ႕ ေန႕မွာ ဘဲ Lazy Club Music Band ကုိ ဖြဲ႕ ခဲ႕ ပါတယ္။
ငယ္ငယ္ က၀ါသနာ ပါခဲ႕ တဲ႕ ေတးဂီတ ေလာက ကုိ ေၿမ စမ္း ခရမ္း ပ်ဳိး ေနပါၿပီ။
ေရေၾကာင္း အလုပ္ မွာ လဲ Seatime က လဲ ကုန္းေၾကာင္ စာေမးပြဲေၿဖဖုိ႕ အခ်ိန္ ေစ႕ ေနပါၿပီ
Singapore Poly မွာ အခု ေက်ာင္းဆရာလုပ္ ေနတဲ႕
ကုိ ေအာင္ေအာင္ လြင္ က က်ေနာ္႕ထက္ စီနီယာ က် ေပမဲ႕ သူ နဲ႕ အတူ Class 2 စာေမးပြဲ အတူတူေၿဖ ဖုိ႕၁၉၉၄ မွာ စာရင္းေပးခဲ႕ေပမဲ႕
Maersk ရုံး က Scholarship မေပး ခဲ႕ သလုိ က်ေနာ္႕ ကုိ ၿမန္မာေတြ ကုိ အရာရွိ ခ်ဳပ္ ရာထူး တုိးေပးဘုိ႕ ကုမဏီ က မစဥ္းစားေသးေၾကာင္းကုိ ပါ
အေၾကာင္းၾကားလာခဲ႕ေလေတာ႕ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဓါတ္က် သြားပါေတာ႕တယ္။
သူကေတာ႕ Singapore ကုိ Cancel လုပ္ ၿပီး Australia မွာ စာေမးပြဲ တစ္ႏွစ္ ၾကာ သြားေၿဖ ခဲ႕ ပါတယ္။
က်ေနာ္ စာေမးပြဲ မေၿဖ ၿဖစ္ေတာ႕ ပါဘဲ ကေလးတစ္ေယာက္ ရလာတာ ဘဲ အဖတ္ တင္ ပါတယ္။
စာေမးပြဲ အေၾကာင္းၿပၿပီး ရန္ကုန္မွာ ၁၃ လ ထုိင္စားလုိက္တယ္။
ေနာက္ ေတာ႕ ဆီ သေဘၤာ ကုိၿပန္ တက္ ၿပန္တယ္ အခု ေရေၾကာင္းမွာ စာၿပေနတဲ႕ Capt သန္႕ဇင္ က ဒုတိယအရာရွိ ၿဖစ္ ေနၿပီ သူ႕ ကုိ
သြားလဲရတယ္ ...Singapore OPL မွာ လက္ ဆြဲ နုတ္ဆက္ ၿပီး Hand Over လုပ္ ရတာပါ..
၁၉၉၅ မွာ နုိင္ငံတစ္ကာမွာ ၿမန္မာနုိင္ ငံကုိ ပိတ္ဆုိ႕ မွူေတြ ၿပဳလုပ္ လာေနတဲ႕ အၿပင္ ...
ေရနံ တင္ သေဘၤာ ေတြ မွာ သေဘၤာ တုိက္တာ ရယ္ ...သေဘၤာ ဆီ ကန္ ၾကီး ရွဳံ႕ သြားတာရယ္ လူ ၃ ေယာက္ ေသတာရယ္ ဆက္ တုိက္ ၿဖစ္ ပြားခဲတယ္
Accident ၃ ခုလုံး မွာ ၿမန္မာ အရာရွိ ေတြ ပေရာ ဂ မပါေပမဲ႕ က်ေနာ္ တုိ႕ Maersk Tanker ကုိ Charter ယူတဲ႕ ဂ်ပန္ ကုမဏီ က သူတုိ႕ သေဘၤာမွာ ၿမန္မာ သေဘၤာ အရာရွိေတြ မထားေစခ်င္တာရယ္
လူမ်ဳိး စုံ ရင္ Accident မ်ား လုိ႕ လူ မ်ဳိး ေလွ်ာ႕ေပးရန္ ေတာင္းဆုိ လာတာနဲ႕
အရာရွိ ကုိ ၿပည္ၾကီး ကုလား သေဘၤာသားကုိ ဖိလစ္ ပီ နုိ ေတြ ကုိဘဲ ထားၿပီး
က်ေနာ္ တုိ႕ ၿမန္မာ အရာ ရွိ အားလုံး ကုိ သေဘၤာ ေၿပာင္းေစခဲ႕တာ နဲ႕ က်ေနာ္ လဲ အလုပ္ သင္ ဘ၀ က လုိက္ ဖူးတဲ႕ Bulk Carrier သေဘၤာေတြ ဘက္ ကုိ ၿပန္ ေရာက္ရွိ သြားပါေတာ႕တယ္။
ေရွ႕ တက္ ရန္ လမ္းမရွိ တဲ႕ ဘ၀ မွာ လူတစ္ကာနဲ႕ ရန္ၿဖစ္ လာတယ္။
ကုန္းႏွစ္ သက္တမ္းၾကာလာတာနဲ႕ အမွ် ကုန္းခ်ဳပ္ေတြ ကုိ ေကာင္းေကာင္း လုိက္စားၿပီး သူၾကီးေတြ ကုိ အိပ္ ထဲ ထည္႕ ထားနုိင္လာတယ္။
၁၉၉၆ မွာ Bulk Carrier သေဘၤာေပၚ မွာ အမွု ထမ္းေနတုန္း အေဖ ဆုံး တယ္ ..
( ၁၉၉၆ Maersk Serangoon သေဘၤာ အေၾကာင္း ေရ ၿပီး)
က်ေနာ္ သေဘၤာ မလုိက္ ခ်င္ေတာ႕ တဲ႕ အၿပင္
တည္ေထာင္ထားတဲ႕ ေတးသံသြင္း နဲ႕ ေတးထုတ္ လုပ္ေရး ကေအာင္ၿမင္လာေတာ႕ ကုန္းႏွစ္ လစာ ကုိ မမက္ ေမာေတာ႕ ဘူး
၁၉၉၇ မွာ စာေမးပြဲ ေၿဖ မယ္ ဆုိ ၿပီး ကုမဏီ မွာ ခြင္႕ ရက္ရွည္ တင္ တယ္ ...
၁၉၉၇-၁၉၉၉ ရန္ကုန္ ေၿမ မွာ ထြန္းၾကည္..ေက်ာ္ဘ ေခတ္ မွာ Lazy Club Band ပဥၥသိခၤ ေတးသံသြင္း နဲ႕ အတူ ၂ႏွစ္ ၾကာ စီး၀င္ေမ်ာ ခဲ႕ၿပီး
လွည္းတန္း ၿပည္လမ္း မ်က္ ႏွာစာ တန္း က အမွတ္ ၅၃၅ စီ ၿပည္လမ္း ေၿမညီထပ္ ဆုိင္ခန္း ကုိ ၄၅ သိန္း နဲ႕ ၀ယ္ယူ ဖုိ႕ သေဘၤာ ကုိ ၃ ႏွစ္ ၿပန္ လုိက္ ခဲ႕တယ္ ။
ၿပန္တက္ ေတာ႕ ကားသေဘၤာေခၚ PCTC Pure Car and Truck Carrier ၂ စီး လုိက္ ၿဖစ္ တယ္
(ကားသေဘၤာေပၚ မွ တေစၧသူရဲမ်ား ေရးၿပီး )
Contract က ၆ လ ဆုိေတာ႕တစ္ႏွစ္ ခြဲ အၾကာ မွာ Container ေတြ တုိး ခ်ဲ႕ လာတာနဲ႕ Container Fleet ဘက္ ကုိ ၿပန္ ေခၚ ၿပန္တယ္ ။
Container သေဘၤာ ၾကီးေတြ ေပၚ မွာ World Wide သြားေန ရင္းနဲ႕ ၁၉၉၉ ကေန ၂၀၀၂ မွာ ဆုိင္ခန္း ဘုိးေခ် အၿပီး စုေဆာင္းမိခ်ိန္ မွာ ဘဲ
အစုိးရ က လွည္းတန္း စင္တာ တည္ေဆာက္ ဘုိ႕ က်ေနာ္႕ ဆုိင္ ခန္း ကုိ သိမ္း လုိက္တယ္။
ကုမဏီ က လဲ ကြန္ တိန္ နာ ဘုိးေအ ၾကီး AMERICAN SEALAND LINE ကုိ ၀ယ္ယူ လုိက္တာ နဲ႕
အရာရွိ မ်ားစြာ လုိအပ္ လာလုိ႕ က်ေနာ္တုိ႕ လုိ လူေဟာင္းေတြ ကုိ စာေမးပြဲ ေၿဖရန္ Upgrade လုပ္ ရန္
Scholarship US 6000 ေပး ၿပီး ၂ႏွစ္ Bond ထုိး ခုိင္း ေတာ႕ က်ေနာ္ လဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ၾကီး ပုိက္ ဆံ ယူၿပီး SMA လုိ႕ ေခၚ တဲ႕
Singapore Maritime Academy ၾကီး ကုိ ၁၁ ႏွစ္ ၾကာ မွ ၿပန္ ေၿခ ခ် ခဲ႕ပါတယ္ ....
Class 1& 2 Combine course ကုိ အဲဒီေခတ္ က Singapore $ 2500 ဘဲ ေပးရတဲ႕ ေခတ္
ေနာက္ ဆုံး Advance Diploma ထုတ္ ေပးတဲ႕ႏွစ္ ၂၀၀၂ ကုိ ကပ္ မွီလုိက္တယ္ ။
Course Duration က ၉ လ စုစု ေပါင္း တစ္ႏွစ္ ၾကာ တဲ႕ Master Course တက္ ခဲ႕ ရတဲ႕ ကာလ တစ္ခု ကလည္း
ဘ၀ ရဲ႕ အထင္ ကရ ေန႕စြဲေတြ ၿဖစ္ လာၿပန္ ပါတယ္။
အသက္ ၃၅ ႏွစ္ မွ ေက်ာင္းၿပန္ တက္ ရတဲ႕ Academic Life ကုိ ေကာင္းေကာင္း ၾကီး သုံးၿဖဳန္း ေပ်ာ္ပါးခြင္႕ ရခဲ႕တဲ႕ Poly Days
ေတြ ကုိေတာ႕ ၾကဳံ ရင္ ဆင္ ဆာ တင္ ၿပီး ေရးၿပ ခ်င္ ပါေသးတယ္...။
ဒီေလာက္ နဲ႕ လူငယ္နဲ႕ ေရေၾကာင္း ၃ ကုိ အဆုံး သတ္ ခ်င္ ပါတယ္။
ရာစု
Friday, June 28, 2013
ၤframo pump maintenance video
Tanker သမားမ်ားအတြက္ပါ။အရင္တစ္ေခါက္က framo operation video ရဲ့ေနာက္ဆက္တြဲ
maintenance video ပါ။အပိုင္း 2 ပိုင္းခြဲထားပါတယ္။အားလံုးေဒါင္းျပီးမွဖိုင္ျဖည္ပါ။
ေနာ့ စာအုပ္
EDH စာအုပ္ေတာင္းထားတဲ့ညီေလးဒီစာအုပ္နဲ႔ေက်နပ္လိုက္ေနာ္။scan ဖတ္ထားတဲ့အတြက္ sizeနည္းနည္းၾကီးပါတယ္။65.4MBေလာက္ရွိပါတယ္။mediafire ကဘဲတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ေဒါင္းရန္
ဘာလဲဟဲ့ သေဘၤာသား(၄)
က်ေနာ္ အရႊတ္အေနာက္ေတြ ခ်ည္း သိပ္ေရးေနတယ္လုိ ႕ ခံစားရတယ္ဗ်ာ…ဒီတခါ သေဘၤာသားတေယာက္ရဲ႕ စည္းၿခားထားတဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးေတြ ေရးခ်င္မိတယ္ဗ်ာ…ကုိယ္တုိင္ ခံစားခ်က္မဟုတ္တုိင္ေအာင္ အစ္ကုိတေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ဆုိေတာ့ နားေထာင္ရင္းနဲ႕ ကုိ မေမ့ႏုူိင္ဘူးေပါ့..ၿပန္ေရးရတာ ဆုိေတာ့ နဲနဲေပါ့ သြားရင္ က်ေနာ္ရဲ႕ အမွားသာၿဖစ္ပါတယ္..သူေၿပာတဲ့ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္ အစက ဒီလုိပါ. က်ေနာ္ အရင္ထဲက ေရးထားဖူးပါတယ္...ေလာကတုိင္း မွာ လူေကာင္းေတြ ခ်ည္းဘဲ . မဟုတ္ပါဘူးလုိ႕။ ။
ဒီလုိ အဆုိးအေကာင္း အက်ဳိးအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ဘဲ ေလာကဓံ ဆုိတာ ၿဖစ္လာရတယ္ ဘဲ ထင္တယ္ဗ်…ဟဲ ဟဲ တရားစာေတြေရးေတာ့ မလားလုိ႕ေတာ့ မထင္ပါနဲ႕ဗ်ာ…တကယ္ေတာ့ အၿပင္လက္ေတြဘ၀က အၿဖစ္ေတြဟာ ပံုံၿပင္ထက္ထူးဆန္းေနတတ္တယ္ဗ်ာ…လြမ္းစရာလဲေကာင္းေနၿပန္ေရာဗ်ာ..ဒီဇာတ္လမ္းေလး က တကယ္ၿဖစ္ခဲ့တာ ပါ…ခုကစလုိ႕ က်ေနာ္ဆုိတာ ကုိ ခဏေမ့ၿပီး သူ(အစ္ကုိ)လုိ႕ဘဲ မွတ္လုိက္ပါေနာ္.(ေတာ္ၾကာ ေၿဖရွင္းရမဲ့ ကိစၥ ေလးေတြ ပါလာ ႏူိင္လုိိပါ..) လူေတြက(အထူးသၿဖင့္ ေကာင္မေလးေတြ)ထင္က်တယ္ဗ်ာ…သေဘၤာသားမွာ အသည္းႏွလုံးအတု ရွိတယ္..မ်က္ႏွာမ်ားတယ္ေပါ့ေလ..တကယ္ေတာ့ ရင္ခွန္တတ္စ အရြယ္မွာ စေတြ႕တဲ့အခ်စ္ဦးကုိေတာ့ ဘယ္လုိမွ ေမ့လုိ႕မရႏူိင္တာပါ….သူက ဘယ္သူလဲ.?????၁၉၉၆ ခုႏွစ္၊ နဳိင္ငံၿခားဆိပ္ကမ္းၿမဳိ႕ေလးတၿမဳိ႕…..
ဆရီနာ…သူနာမယ္က…သူက အင္ဒုိနီးရွား မေလး တေယာက္ပါ….စေတြ႕ကတည္းက စြဲလမ္းမိခဲ့တယ္ ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ…က်ေနာ္တုိ႕ သေဘၤာက အိႏၵိယ နဲ႕ စင္ကာပူ၊မေလးရွား၊အင္ဒုိနီးရွား ကုိ စားအုန္းဆီတင္သေဘၤာ တစီးပါ…သူကုိ စေတြ႕တာ အင္ဒုိက ကပြဲရွံ တခုမွာပါ….ညေနခင္းတခု ဂ်ဴတီၿပီးေတာ့
ဘုိစင္က “ေမာင္ငယ္ မင္း ဒီည ကလပ္လုိက္ခဲ့”…ဆုိေတာ့ က်ေနာ္လဲ တက္ၾကြေနတာေပါ့…ကုိေရွ႕မွာက စီနီယာၾကီးေတြ ေၿပာေန က်တဲ့ ကလပ္ကအေႀကာင္းေတြကုိၾကားေနရတာကုိ…ေရာက္လဲ ေရာက္ခ်င္ဖူးခ်င္တာေပါ့ေလ…တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္က သေဘၤာသားသာၿဖစ္လာတယ္…ရန္ကုန္က နာမယ္ၾကီးတဲ့ ကလပ္ေတြကုိ ၾကားသာၾကားဖူးတာ..ေရာက္ဖူးခဲ့တာမဟုတ္ဘူး…ဒီလုိသြားရမယ္ဆုိေတာ့ေပ်ာ္ေနတာေပါ့…ကလပ္ကုိေရာက္ေတာ့ ဘုိစင္က “ေမာင္ငယ္ မင္း ဘီယာေသာက္မလား “ဆုိေတာ့ ေသာက္မယ္ေပါ့ေလ…Seaman Club ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ေရာက္ေနခ်ိန္က အခ်ိန္ေကာင္းဆုိေတာ့ လူၿပည္႕ေနတယ္..က်ေနာ္တုိ႕ သေဘၤာကလဲ သဘက္ခါ ထြက္ရမယ္ ဆုိေတာ့ ဒီေန႕က ေနာက္ဆုံး ထြက္လည္ခြင့္ရတဲ့ ရက္ေပါ့….ကလပ္ရဲ႕ တီးလုံးေတြ DJ ရဲ႕ Remix ေတြနဲ႕ ၿမဴးၾကြေနတဲ့…ညကလပ္ ၿမင္ကြင္းစုံ…ေဘာ္ဒါတုိ႕လဲ သိၿပီးၿဖစ္လုိ႕ သိပ္ေရးၿပမေနေတာ့ပါဘူးဗ်ာ…က်ေနာ္က ပထမဆုံးစေရာက္တာ ၿဖစ္လုိ႕ နဲနဲေတာ့ေၾကာက္သလုိလုိဗ်…ရီေ၀ေ၀ ၿဖစ္ေနတဲ့က်ေနာ္နားထဲကုိ အသံစိမ္းစိမ္းၾကားလုိက္ရတယ္…”ံHello Frd,Why did you stay only one?”က်ေနာ္ ဘ၀မွာ တုန္တုန္ယင္ယင္နဲ႕ ဘာေၿပာရမွန္းမသိေအာင္ ကုိၿဖစ္ခဲ့ရတယ္ဗ်..မုိင္နိမ္း အစ္စ္ ဆရီနာ..လုိ႕ႏွဳတ္ဆက္ရင္းနဲ႕ မင္းက ဘာလူမ်ဳိးလဲ ေမးေတာ့ ၿမန္မာ ၿပန္ေၿပာ လုိက္မိတယ္…မိန္းကေလးတေယာက္နဲ႕ စကားေတာင္ေကာင္းေကာင္းမေၿပာဘူးတဲ့ က်ေနာ္က.ေမးတာ တၿခား ေၿဖတာတၿခားရယ္..ၿပန္ေတြးမိမွဘဲ ရွက္ေနမိတယ္ဗ်ာ..
မင္းနဲ႕ငါ ကခ်င္တယ္ေၿပာေတာ့ က်ေနာ္က ကတာဆုိရင္ ငယ္ငယ္က သင္ထားတဲ့ ခ်ဳိမုိင္မုိင္ေလာက္တတ္တာ ကုိ…အစ္ကုိတေယာက္ကေတာ့ ေၿပာဖူးပါတယ္..”မင္းကြာ ဘာခက္လုိ႕လဲ…မင္းငယ္ငယ္က စက္ဘီးေလထုိးဖူးသလား၊စြန္ကုိရစ္ဘီး မပါဘဲ လက္နဲ႕ရစ္ဖူးသလားတဲ့…”ဒါဆုိရၿပီတဲ့…အဲမွာစ ခက္ တာ…ခုဟာက ႏွစ္ေယာက္တြဲက ရမွာ…သိတယ္ဟုတ္..ရင္ခ်င္းအပ္လုိ႕ ေၿခေထာက္အတုိး အဆုတ္ နဲ႔ကရမွာေလ…ကဲ..ဘာရမလဲ..ကၿပီေပါ့ .ၿမန္မာပီပီ…
ဒီလုိညေလး ကုိ က်ေနာ္ေမ့လုိ႕မရဘူးဗ်ာ..ဆရီနာရဲ႕ မ်က္၀န္းနက္နက္ေတြက က်ေနာ္ကုိ ညွဳိ႕ေနသလုိ ခံစားရတယ္..သူႏွဳတ္ခမ္းေထာင့္ က မွဲ႕ ေလးက က်ေနာ္က်ီစယ္ေနသလုိလုိ..ရယ္လုိက္တဲ့ ရယ္သံေလးက တခုခုကုိ ေတာင္းတေနသလုိလုိနဲ႕
ဘုိစင္ လာေခၚမွ က်ေနာ္တုိ႕ၿပန္ရမဲ့ အခ်ိန္ဆုိတာ သိလုိက္တယ္…အခ်ိန္က ညႏွစ္ခ်က္တီး….ဒီလုိနဲ႕ ဆရီနာ ရွိက ဖုန္းနံပါတ္ေလး ယူထားလုိက္တယ္ဗ်ာ..ေနာက္တရက္ ဆက္မယ္ေပါ့ေလ..့homesickၿဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ္ ေပ်ာ္သလုိၿဖစ္ေနၿပီ…. ဒါက သေဘၤာသားဘ၀ လားေပါ့…က်ေနာ္ ဒီည ဘယ္လုိမွ အိပ္လို႕ေပ်ာ္မွာ ဟုတ္ေတာ့ဘူးဗ်ာ..ဘယ္ေနရာၾကည္႕ၾကည္႕လွေနတာ ကုိ…. ေအာ္ ဆရီနာ ရယ္..မင္းက ငါဘ၀ရဲ႕ အရွင္သခင္လား….
ဆရီနာတုိ႕ရြာေလး
ကြ်န္းေပါင္း(၂၀၀)ေက်ာ္ နဲ႕ ဖြဲ႕စည္းတဲ့ ကြ်န္းႏုိင္ငံေလးရဲ႕အေနာက္ဘက္စြန္းစြန္းက ကမ္းေၿခကုိ မ်က္ႏွာမူထားတဲ့ ရြာငယ္ေလး..
က်ေနာ္တုိ႕ ကမ္းကပ္တဲ့ ေနရာက သူတုိ႕ရြာေလးနဲ႕ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရွိေနတယ္ဗ်..က်ေနာ္ ေနာက္တေခါက္ ၿပန္ေရာက္ေတာ့ ဆရီနာနဲ႕အတူ သူအိမ္ကုိ လုိက္သြားၿဖစ္တယ္…ကြ်န္းသားေတြ အမ်ားစု ၿဖစ္လုိ႕ ႏုိင္ငံၿခားသားၿဖစ္တဲ့ က်ေနာ္ကုိ စပ္စုလုိတဲ့ အၾကည္႕ေတြနဲ႕ေပါ့..ရုိးသားေအးေဆးတဲ့ အၿပဳံးေတြနဲ႕….သူမိသားစုေလးကုိေတြ႕လုိက္ရခ်ိန္မွာ
ေဖာ္ေရြပ်ဴငွာတဲ့ မိသားစု ဘ၀ေလးကုိ ၿပန္ေရာက္သြားသလုိ ခံစားရတယ္..ဆရီနာ မွာ အစ္ကို တေယာက္၊ လူမမယ္ ညီမေလးတေယာက္နဲ႕ အေမအုိၾကီးတေယာက္ ရွိတယ္ဗ်….တင္းက်ပ္တဲ့ ဘာသာေရးေလာင္းရိပ္ေအာက္က ဘ၀ ကုိ မိန္းကေလးတန္မဲ့ ရုန္းကန္ေနရသူ…မိဘကုိ လုပ္ေကြ်းဘုိ႕ အလယ္တန္းပညာေရးအထိသာ သင္ၾကားခဲ့ရသူ…မိသားစုဘ၀အတြက္ ဘာမဆုိ ေပးဆပ္မဲ့သူမ်ဳိးေလ…က်ေနာ္ဘယ္လုိမွ မေလးစားဘဲ မေနနဳိင္ဘူးေလ..က်ေနာ္တုိ႕ႏုိင္ငံမွာက ေပါ့ေပါ့ေနက်လုိ႕ ပ်က္စီးတာ မ်ားတယ္.ေလ..သူ႕ အစ္ကုိက ရြာၿပင္ ကြ်န္းအစပ္က ဆီအုန္းအလုပ္သမားေလးပါ..သူလဲ ရုိးသားတဲ့ သူတေယာက္ပါ….ဒီလုိနဲ႕ သူတုိ႕ရြာေလးနဲ႕ အိမ္ကုိ အင္ဒုိကုိေရာက္တုိင္း သြားၿဖစ္တယ္..သူမိသားစုေလးကုိ ကုိယ္မိသားစုေလးလုိ ခံစားရလာတယ္ဗ်ာ..ေစာေစာပုိင္းကေရးခဲ့သလုိ လွဳိင္းေလေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကမ္းႀကမ္းခံနဳိင္ေပ့မဲ့ မိိန္းမတေယာက္ရဲ႕ ၾကင္နာ ဂရုစုိက္မွဳေလးကုိေတာ့ ေယာကၤ်ားတုိင္း လုိခ်င္က်တာဘဲ မဟုတ္လားဗ်ာ…လူေတြေၿပာတတ္က်တဲ့ အခ်စ္က ေယာကၤ်ားတေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မွာ တစိတ္တေဒသ သာပါ၀င္တယ္ ဆုိေပ့မဲ့ အေရးႀကီးတဲ့ အပုိင္းဆုိတာေတာ့ မလြဲဘူး ထင္တယ္ေနာ္…
က်ေနာ္ စာခ်ဳပ္က ေနာက္(၂)လဆုိရင္ၿပည္႕ၿပီေလ..က်ေနာ္ ဆရီနာ နဲ႕ ခြဲရမွာလဲ ေၾကာက္တယ္..က်ေနာ္ “ဘာလုပ္ရမလဲ”
သေဘၤာက သူေတြက လဲ ေၿပာက်တယ္..”ဒီေကာင္ေတာ့ အရူးအမဲသားေကြ်းသလုိ ေပါ့”ေနာက္ဆုံး အၿပင္ထြက္ခြင့္မေပး ဘုိ႕ အထိေတာင္ သူၾကီးကုိေတာင္းဆုိ လာက်တယ္…ဒါေတာင္ သူၾကီးက သေဘာေကာင္းသူမလို႕ ဘာမုမေၿပာတာ..
ေနာက္ဆုံးတေခါက္ သေဘၤာ ၿပန္မထြက္ခင္ ဆရီနာ နဲ႕ေတြ႕ ဘုိ ခ်ိန္းလုိက္တယ္..
ကမ္းေၿခက ညေလးတည…ပင္လယ္ကုိ ၿဖတ္တုိက္တဲ့
ေလက ေရမွဳန္တုိကုိ သယ္ေဆာင္လာလုိ႕ ရင္ထဲ….တခ်က္တခ်က္ တစိမ့္စိမ့္နဲ႕….လေလးကလဲ ေကြးေနလုိက္တာ သူလဲ
စိတ္မေကာင္းလုိ႕ ငုိေနတယ္ ထင္တယ္…”ေအာ္ ဆရီနာရယ္….မငုိပါနဲ႕ေနာ္..ကုိယ္ မင္းရွိကုိၿပန္လာမွာပါ..တကယ္ေတာ့ ကုိယ္မင္းနေဘးမွာ အၿမဲရွိေနခ်င္တာပါ “လုိ႕ေၿပာရငး္နဲ႕ သူရဲ႕လက္ဖ၀ါးႏုႏုေလးကုိ ဆုပ္ကုိင္ရင္း အနမ္းတပြင့္ကုိ
သူနဖူးထက္ ေပးလုိက္တယ္..ခဏေနေတာ့ မွသူကုိယ္တုိင္ လုပ္ထားတဲ့ ကရုပုတီးေလးကုိ ဆြဲေပးရင္း
“မင္း ငါကုိ ေမ့လုိက္ပါတဲ့…မင္းအရမ္းပင္ပန္းလိမ့္မယ္တဲ့”က်ေနာ္ ဘာလုပ္ရမွာလဲဗ်ာ…ဘ၀မွာ အခ်စ္ဆုိတာ သိခြင့္ရခ်ိန္မွာဘဲ ဆုံးရွံးရေတာ့မွာလား..ကံၾကမၼာက ပဲ လွည္႕စားတာလားဗ်ာ….မီးေရာင္တခ်က္ အလင္းမွာ..လွမ္းေတြ႕လုိက္တယ္.. သေဘၤာက လူႏွစ္ေယာက္..ဘုိစင္နဲ႕ အၿခားတေယာက္..က်ေနာ္ကုိလုိက္ရွာေနက်တာ ေနမွာ…”ထြက္ေၿပးရေအာင္လား ဆရီနာ..ၿပီးရင္ မင္းနဲ႔ငါ
လူမရွိတဲ့ကြ်န္းေလးတခုမွာ ဘ၀ကုိ ဇာတ္ၿမဳပ္လုိက္က်မယ္ေပါ့’”….ဒါေပ့မဲ့ ဆရီနာက လုံး၀မလုိက္ခဲ့ဘူးဗ်ာ…” က်ေနာ္ကုိေစာင့္ေနမဲ့ အေၾကာင္း၊ၾကာၾကာေနရင္ အသတ္ခံရႏူိင္ေၾကာင္း ေၿခဟန္လက္ဟန္နဲ႕ ေၿပာရွာတယ္…””.က်ေနာ္ကုိ ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တယ္ ဆုိတာ သိလုိက္ရတယ္..
ဒါနဲ႔ က်ေနာ္ၿပန္ခဲ့ရတယ္ဗ်ာ…သေဘၤာၿပန္ေရာက္လုိ႕ ခဏေနေတာ့ ေရေၾကာင္းၿပေရာက္လာလုိ႕ စေတရွင္ေခၚၿပီး ကမ္းက ခြါၿပီ…ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့တယ္ ဆရီနာရယ္….ေနာက္တေန႕ သူၾကီးေခၚတယ္ဆုိလုိ႕
သြားေတာ့ သူၾကီးက” ေမာင္ငယ္ မင္းစင္ကာပူမွာ ၿပန္ရမယ္ ေၾကးနန္း၀င္လာၿပီကြ”ဘာလဲကြာ..ဒါမရွိးသားဘူး..သက္သက္ေခ်ာက္တြန္းတဲ့ သူ ရွိတယ္ေပါ့…ဘာတတ္ႏူိင္မလဲဗ်ာ…ကုိေနခ်င္ဘာတယ္ဆုိလုိေတာင္ ေနလုိ႕မရတာ..သေဘၤာသား ဘ၀ ပဲေပါ့”…စင္ကာပူကေန ရန္ကုန္ၿပန္ေရာက္ေပါ့….ဒါေပ့မဲ့ က်ေနာ္စိတ္ေတြက ဆရီနာ ရွိမွာဘဲ က်ေနခဲ့တာပါ….လူေတြကေၿပာက်တယ္..အခ်ိန္က ကုစားသြားမယ္ေၿပာေပ့မဲ့ ေနၿမင့္ေလ အရုးရင့္ေလပဲလား..ဆရီနာရယ္….က်ေနာ္လဲ ရုံးကိစၥေတြ ၿမန္ၿမန္ၿပီးေအာင္ လုပ္ရင္း မိဘေတြရွိတဲ့ နယ္ကုိ ၿပန္လာၿဖစ္ခဲ့တယ္..အေမနဲ႕အေဖ ကေတာ့ ၿပဳံးလုိ႕ေပ်ာ္လုိ႕ေပါ့…က်ေနာ္ကေတာ့ အၿမန္ဆုံး သေဘၤာၿပန္တက္ၿပီး ဆရီနာနဲ႕ အတူအေၿခခ် နုုိင္ဘုိ႕ကုိ
ၾကိတ္ၿပီး စဥ္းစားေနမိတယ္…နယ္မွာေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေနၿပီးလုိ႕ ရန္ကုန္္ကုိ ၿပန္လာခဲ့တယ္…ေဆးစစ္ဘုိ႕ ကုန္ပၼဏီက ေခၚလုိ႕ပါ….ရန္ကုန္က နာမည္ၾကီးေဆးခန္း မွာ ေဆးစစ္ၿပီးလုိ႕ အေၿဖထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ္အရုးမီး၀ုိင္းၿဖစ္ခဲ့ရတယ္ဗ်ာ..က်ေနာ္မွာ အသည္းေရာင္အသား၀ါ စီ(C)ပုိးေတြ႕ လုိ႕တဲ့ က်ေနာ္ သေဘၤာသား အလုပ္ကုိဆက္လုပ္ခြင့္ မရနုဳိင္ေတာ့ ဘူး။ ဆရီနာ နဲ႕လဲ ၿပန္မေတြ႕နဳိင္ေတာ့ဘူး… သူေပးထားတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေလး ေခၚေပးမဲ့ မကုိင္ဘူးဗ်..(ခုေခတ္လုိ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္က မေကာင္းဘူးေလ)…က်ေနာ္လဲ သူကုိ ၿမန္မာႏူိင္ငံေခၚလုိ႕ရေအာင္ ၾကဳိးစားၿပန္တယ္…မၿဖစ္နဳိင္မွန္း သိေပ့မဲ့ အခ်စ္စိတ္က အရာရာကုိ ဦးေဆာင္ေနၿပန္ေရာ…သူငယ္ခ်င္းေတြ တုိက္တြန္းက်ၿပန္ေရာ..အိမ္ေထာင္ၿပဳဘုိ႕…အခ်စ္မပါဘဲ အိမ္ေထာင္ၿပဳဘုိ႕ဆုိတာကဆားမပါတဲ့ဟင္း လုိေပါ့ရြတ္ရြတ္နဲ႕…လုိ႕ ေၿပာခဲ့တဲ့ အစ္ကုိကုိ ၿကည္႕ၿပီး က်ေနာ္ စိတ္မေကာင္း ၿဖစ္ရတယ္..ခွဆုိ Tanker သေဘၤာလုိက္ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ေတြရယ္…အခ်စ္ဦးနဲ႕လြဲ ခဲ့ရတဲ့ စိတ္ရယ္ ေပါင္းၿပီးေတာ့ အသည္းကင္ဆာေရာဂါနဲ႕ အစ္ကုိ ဆုံးသြားတာ ခုဆုိ (၇)ႏွစ္ေလာက္ရွိေရာေပါ့…သူသိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ဆရီနာတုိ႕ရြာေလးလဲ ဆူနာမီ ေရလွဳိင္းေအာက္ေရာက္ခဲ့ရၿပီေလ..ဆရီနာလဲ အသက္ခ်မ္းသာရရဲ႕ လား ..ဘယ္သူမွမသိႏူိင္ေတာ့ဘူးေလ…ဆရီနာေပးထားတဲ့ ကရုပုတီးေလးကေတာ့ အစ္ကုိ အိမ္ကနံရံေလးမွာ ခ်ိတ္ထားဆဲပါ..ပုတီးေလးကုိၿမင္တုိင္း အစ္ကုုိရယ္.၊ဆရီနာရယ္၊ရြာေလးရယ္..ေပ်ာ္ခဲ့က်ဖူးတဲ့ ကမ္းေၿခၿမဳိ႕ေလးကုိ လဲသတိရမိတယ္….ေယာကၤ်ားတေယာက္ရဲ႕ သစၥာက သူေသတဲ့အထိ ရွိေနခဲ့တယ္ ဆုိတာ ကေတာ့ ေလးစားမိတယ္ဗ်ာ…က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ လဲ ေရၿခားေၿမၿခား ခ်စ္သူေလးေတြႊနဲ႕ ေပါင္းစည္းႏူိင္ပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းေပးလုုိက္ပါတယ္ဗ်ာ…(စာႀကြင္း၊၊ ၊၊ စာထဲက အခ်က္အလက္ေလးမ်ား လြဲခဲ့ရင္ က်ေနာ္ အမွားသာ ၿဖစ္ပါတယ္…)
မ်ဳိးငယ္(၁၁.၆.၂၀၁၃)
Subscribe to:
Posts (Atom)